Zdjęcia i filmy z gry — The Sims Polska

Stara simka ciąża the Sims 4

Pyzka — Thu, 22 Sep 2022 17:03:33 +0000

Wtf zestwatałam tę starą i potomka mojej simki i teraz ta chodzi w ciąży, pierwszy raz widzę taką sytuację w simsach wiecie coś o tym?

Dzienniczek-Pamiętniczek wpis 34 Gwiazda jest Gwiazdą

DominikaLo — Fri, 01 Mar 2019 19:55:33 +0000

Cześć jestem Róża Blue
Moja opowieść zaczyna się jak byłam jeszcze małym bobaskiem.
Mama opowiadała mi jak tata ją zabrał w piękne miejsce, żeby jej się oświadczyć.
Zawiązał jej oczy chustą, zaprowadził ją w miejsce w Wierzbowej Zatoczce.
Było magicznie, pięknie ,śpiew ptaków, błysk słońca i wodospad.
Uwielbiałam jej historię, była jak z bajki.

Moja mama mówiła mi że urodziłam się w burzliwą ulewną pogodę,
byłam "zdolnym małym dzieckiem" Zachowywałam się jak Aniołek.
Uwielbiałam się bawić, uczyć i kochałam jej bajki.
Mama była piękną kobietą, zabawną, uwielbiała grać na gitarze,
chodziła dużo do pracy ale i tak poświecała mi dużo uwagi.
a tata zapytacie? Tata był bardzo zazdrosny o mamę,
uwielbiał sport, dużo mi pomagał przy lekcjach i projektach do szkoły.

Bardzo dużo rzeczy z życia nie pamietałam więc postanowiłam
zrobić Dzienniczek-Pamiętniczek
Tak to ja, musiałam przejść metamorfozę (schudnąć, wygląd zewnętrzny)

Korekta twarzy

Korekta ciała

To jest ściana w sypialni rodziców, pomagali mi zrobić rysunki. Mama i tata na
zdjęciu jak się odrazu przeprowadzili, chcieli bym ich tak zapamiętała.

Rodzice zmarli. Bardzo to przeżywałam.

Niestety nie byłam w stanie posprzątnąć cokolwiek czy naprawić

Całe dnie przepłakiwałam swoją rozpacz

Postanowiłam wziąść sie w garść i otrzeźwić się z tego

Zadzwoniłam do swojej znajomej, znała rodziców zgodziła się przyjść i mi pomóc

Tak to Bella Ćwir

Poszła na groby, było jej naprawdę bardzo przykro

Poszłam z nią porozmawiać, poprosić o pomoc w uprzątnięciu mojego domu

Po 3 godzinach pracy byłam z siebie dumna

Podziękowałam Belli, zrobiłam dla nas kolację , rozmawialiśmy jeszcze przez
godzinkę, gdy zadzwonił jej narzeczony i poprosił żeby wracała do domu bo robi się pózno

Musiałam się przespać i podjąć decyzję czy zostaję w Wierzbowej Zatoczce
czy przeprowadzam się do Strangerville.. a przepraszam nie powiedziałam.
Bella wspominala mi że chciała się przeprowadzić
do pięknego pustynnego miasteczka o nazwie Strangerville chiała żebym
zbadała miasto, bo obawia się że znowu ja porwią kosmici i przyślą jej klona.

Mam wystarczająco dużo umiejętności nabytych w czasie mojego dziecinstwa,
więc myślę, że dam sobie radę w obcym miejscu i rozwiąże zagadkę.
Wezmę ze sobą moją ulubioną gitarę, słuchawki, zabawkę gdy byłam małą dziewczynką,
zdjęcia oraz pieniądze od rodziców.

Śmieszne momenty

Urrcia — Fri, 03 Oct 2014 08:58:06 +0000

Na pewno każdego z was coś rozbawiło u waszych simów, może utrwaliliście te momenty. Zachęcam do wrzucania ich poniżej.

Mój samiec spłakał się przez taką oto scenę i od razu zrobił print screen dla potomnych:

Ramirezowe geny / wielopokoleniówka

zuzegy — Fri, 07 Feb 2020 09:00:54 +0000

Hej-ho, Simsomaniacy
Po przerwie od grania (o której już napisałam malkontencki elaborat ) nareszcie się przełamałam i wróciłam do Czwórki. Postanowiłam założyć wątek dla mojej wielopokoleniowej rozgrywki, głównie ze względu na genialne geny, które w magiczny sposób tworzą się w mojej simowej rodzince i generują naprawdę ładnych Simów.

Przedstawiam Wam...
Rodzinę Ramirez!

Drzewo genealogiczne możecie znaleźć TUTAJ

Założycielka rodu: Księżniczka France.
Mąż: Vincent Ramirez.

Francja (nie komentujmy jej imienia, bardzo o to proszę XD) to artystka, malarka. Dorobiła się fortuny dzięki swojemu talentowi (wtedy jeszcze nie ogarniałam, że można zarabiać aż tyle na malowańsku, cicho :')). Wspaniała matka, dobra i ciepła simka. Dokładnie tak ją pamiętam.
Vinsik był moim serduszkiem od samego początku, niesamowicie kochany sim. Pracował jako komik, uwielbiał piec torty i zajmować się swoimi dziećmi. Bardzo płakałam, jak odchodził, ale wiem, że umierał szczęśliwy :''''(

Wiem, że pod względem genetycznym to połączenie nie jest wybitnie ciekawe, aczkolwiek to od nich zaczynałam swoją zabawę w czwórce! Wtedy jeszcze nie zależało mi na ciekawym wymieszaniu się... no, chociażby kolorów
No i ze względu na błędy w mojej grze, nieodwracalnie straciłam ich w zapisach. Zostały mi po nich tylko te screeny z drzewka, gra nawet nie pamięta o ich istnieniu, szkoda

Wasz dom!

Simka_Malinka_123 — Mon, 29 Jun 2020 19:05:12 +0000

Witajcie! Moglibyście wysłać wasze domy z The Sims 4? Robię coś takiego jak #zdjęcie_tygodnia. Moje podwórko poniżej. Koło małego basenu jest teraz drzewo.

Powiększanie i pomniejszanie na MACu - poradnik

Cain88 — Sat, 15 May 2021 19:07:55 +0000

Temat stary niemal jak The Sims 4 ale jako, że nie za bardzo znalazłam na to odwieczne pytanie odpowiedź, postanowiłam pogrzebać głębiej (czyli szukamy na zagranicznych forach).
Mam nadzieję, że ten poradnik komuś się przyda, a tym samym nie zaśmiecam internetu:
https://www.youtube.com/watch?v=8Qp8-3H6bBc

Kanał o Simsach z jadem w tle

Cain88 — Sat, 15 May 2021 19:01:16 +0000

To moje drugie podejście do YT (bo czemu nie:)). Zapraszam na kanał wszystkich Simomaniaków na speed buildy i speed casy. Dodatkowo wywalam z siebie jad na konkretny temat bo jak to w życiu, czasami ma się coś do powiedzenia . Poza tym będę co jakiś czas wstawiała drobne poradniki, o tyle inne, że gram na Macu i właśnie jego problemy rozwiązuję.
https://youtu.be/G113Qv_gIZw

Serial "Studenciki" (ivo)

Seriousims — Fri, 06 Oct 2017 21:34:02 +0000

Cześć.

Na początek chciałbym dodać, że od jakiegoś czasu zajmuję się nagrywaniem filmów. Wkładam w nie sporo pracy - sam nagrywam sceny, montuję i tworzę animacje. Ale do rzeczy:

Ostatnio natchnęło mnie na wykonanie drugiego serialu (ci, którzy mnie znają, wiedzą, że w reżyserce nie siedzę od dziś ;>). Różni się on tym od pierwszego, że nie posiada dubbingu (i tak nie umiem podkładać głosów, także to chyba na plus). Ostrzegam, że film jest trochę bardziej wulgarny niż poprzedni i raczej nie przekona osób liczących na bardziej poważną formę do pozostania stałym widzem... ale obejrzeć mogą zawsze. ;P

Opis:

Przedstawia on perypetie czterech studentów (Amy, Vanessa, Scott, Cecyl), którzy z początku nie przypadli sobie do gustu.

Główni bohaterowie:

Scott - Niezbyt mądry chłopak, będący na drugim roku studiów. Jego najlepszym przyjacielem jest Cecyl, z którym kumpluje się razem z Louisem i Bo (koledzy od palenia fajek). Jego matka uważa go za największy skarb, jest nadopiekuńcza, przez co Scott jest maminsynkiem. Okulary przeciwsłoneczne są często jego nieodłącznym elementem garderoby.

Cecyl - To on z tej dwójki jest od myślenia. Tak samo, jak jego przyjaciel, jest na drugim roku studiów. Przeważnie chodzi w żółtej koszuli w czarne paski (albo czarnej w żółte) oraz charakterystycznej czapce. Nigdy nie poznał swoich rodziców.

Vanessa - Razem ze swoją przyjaciółką rozpoczyna studia na tej samej uczelni, co Scott i Cecyl. Często próbująca dojść do porozumienia, przez co jest trochę naiwna, jednak to najrozważniejsza osoba z grupy. Razem z Amy posiada dwie kumpele - Chloe i Courtney. Charakteryzuje ją ekstrawagancki wygląd.

Amy - Mniej ogarnięta od swojej koleżanki. Jest bardzo niemiła dla swoich współlokatorów (oraz dla osób z otoczenia). Ucieszy ją widok nieszczęścia drugiej osoby. Przeważnie idee wywodzą się z jej inicjatywy.

Bohaterowie drugoplanowi:

Barbara Tocostie - Właścicielka mieszkania. To do niej meldują się główni bohaterowie. Jest egoistką.

Louis - "Kumpel" Scotta i Cecyla. Jest niezrównoważony psychicznie. Ma dziwny styl mowy. Jego najlepszym przyjacielem jest Bo.

Bo - Chłopak z nadwagą. Razem z Louisem, Scottem i Cecylem lubi razem zapalić. Pomaga Louisowi w niego niecnych planach. W odróżnieniu od Louisa, wie, gdzie leżą pewne granice.

Chloe - Jedna z kumpel Vanessy i Amy. Posiada psa o imieniu Bobby.

Courtney - Przyjaciółka Chloe. Razem z Chloe, po ukończeniu szkoły, postanowiły nie studiować.

Sierściuch - Kot Barbary. Jest bardzo niemiły dla Bobbiego.

Zapraszam i miłego seansu!

Legacy challenge - historia rodziny Pokoń

Artsim — Sun, 24 Nov 2019 14:55:04 +0000

Sul Sul!
Z okazji tego że mój komputer to nie powiem co i straciłem wszystkie savy to zacząłem Legacy chalange. W tej dyskusji będzie obserwować życie dziesięcio pokoleniowej rodzinie Pokoniów

Jeśli ktoś nie wie co to Legacy chalange to już mówie Celem wyzwania jest posiadanie rodu z dziesięcioma pokolenia. W nat
Stępnych pokoleniach wybieramy dziedziców którzy będą dziedziczyć ród i jego majątek. Przez cały challenge mieszkamy na jednej największej możliwie działce a na początkowy do mamy ok. 4000 simoleony.

Oto pierwsze pokolenie - Marek Pokoń, to on rozpocznie wielki ród.

Link do galerii: https://www.ea.com/pl-pl/games/the-sims/the-sims-4/pc/gallery/07BCE95D0BBC11EA8BFF2495E2BB44F7?category=all&searchtype=ea_origin_id&sortby=newest&time=all&searchquery=Arcio380&max=50&maxis=fals

To Ja się zabieram do pisania pierwszej części
Dag dag!

Buduję w simsach :D

blackswan — Wed, 22 Jan 2020 00:55:40 +0000

Cześć, zaczęłam swoją "karierę" w świecie youtubowym. Filmik nie jest pierwszej jakości, ale dopiero zaczynam, będę się powoli wszystkiego uczyć.
Serdecznie zapraszam!
https://youtu.be/w3vIc1u9e3M

Śmieszne rodzinki

Simka_Malinka_123 — Mon, 13 Jul 2020 18:19:41 +0000

Witam!!! Moglibyście wstawić tu screeny z zabawnymi lub pięknymi rodzinkami? Moja rodzinka:

Wasze cudowne, psie (i kocie) domki!

Simka_Malinka_123 — Sat, 04 Jul 2020 16:42:59 +0000

Witajcie, chciałabym zapytać, jak wyglądają wasze domki z dodatku psy i koty, najlepiej zbudowane od początku. Mój domek niestety brzydki, jutro go dokończę.

Podpowiadajcie

Diana — Fri, 01 May 2020 10:58:43 +0000

Hej zaczynam przygodę z graniem, nagrywaniem,montowaniem i jestem trochę zielona w tym temacie.
Poniżej mój pierwszy film i dom w The Sims 4 więc nie hejtujcie tylko miło mi będzie jak pomożecie mi i podpowiecie co poprawić

https://www.youtube.com/watch?v=RwjwST3crdo

☆★ Historia Pawła i Sky ★☆

nolcanol — Sun, 28 Jul 2019 21:04:50 +0000

Ponieważ dodałam ostatnio tutaj metamorfozę Pawła, stwierdziłam, że wypadałoby go Wam przedstawić

To zaczynamy Może polubicie go tak samo jak ja

Paweł, pomimo tego, iż pracował w znanej kancelarii prawniczej Sim, Simer i Simski, zawsze był kolorową postacią. Jego współpracownicy ubierali się w eleganckie garnitury o stonowanych kolorach. Paweł wiele razy próbował być taki jak oni, jednak do każdego stroju musiał dodać coś od siebie, taką kolorową iskierkę radości. Przez to był bardzo lubianym pracownikiem i wbrew pozorom nawet szanowanym także przez swojego szefa, który uważał, że trzeba mieć wiele odwagi, by w otaczającej szarej rzeczywistości, być tak pozytywną osobą. Paweł uchodził za uczciwego, wrażliwego mężczyznę. Każdy kto miał z nim do czynienia, wiedział także, że jest duszą towarzystwa, uwielbiającą pląsy na parkiecie. Paweł ponadto potrafił wydobyć z ludzi najlepsze ich cechy, a także miał ten niesamowity dar, powodujący uśmiechy na twarzach innych, choćby dzień był zakichany.

Paweł jednak nie do końca był szczęśliwy. Mimo tego, iż był kochany przez wszystkich, w głębi siebie czuł, że się dusi w tym otoczeniu. Przygnębiały go prowadzone sprawy, gabinet z oknem wychodzącym na brudne elewacje budynków, codzienna rutyna. Pragnął od życia czegoś więcej. Pragnął po prostu żyć. Pewnego dnia natrafił na informację o tajemniczej wyspie zwanej Sulani. Wyspa i chęć przygody tak go zafascynowała, że zaczął sobie wyobrażać siebie w tamtym miejscu. Jednak zaczął się wahać. Był bardzo czułym mężczyznom i szkoda mu się robiło na myśl o odejściu z pracy i pozostawieniu za sobą swoich kolegów. Nie wiedział też w jaki sposób im o tym powiedzieć. Nie chciał, żeby ktoś pomyślał, że po prostu ucieka, a co gorsza, że ucieka do lepszej pracy bez nich. Kiedy zebrał w sobie odwagę poszedł z tym prosto do swojego szefa. Widział, jak na jego twarzy co sekunda pojawia się wyraz zdziwienia, być może nawet rozczarowania. Jakież było zdziwienie Pawła, gdy na twarzy jego szefa pojawił się serdeczny uśmiech. W tym momencie Paweł dowiedział się, że zawsze wykonywał świetnie swoją pracę, ale to miejsce nie było dla niego i każdy o tym wiedział. Zrobiło mu się lżej na sercu. Jego współpracownicy, łącznie z szefem, zorganizowali nawet imprezę pożegnalną dla Pawła, która trwała do białego rana. Kolejnego dnia Paweł był spakowany na podróż swojego życia, a jego koledzy i szef odprowadzili go na lotnisko mówiąc, że w kancelarii zawsze będzie czekał na niego jego fotel, jeśli zechce kiedykolwiek do nich wrócić.

I tak nadszedł czas na pierwszą metamorfozę Pawła. Wybierał się na gorącą wyspę Sulani, więc nie było mowy o żadnych koszulach pod krawatem czy garniturach.

Tak Paweł rozpoczął swoje nowe życie, w nowym domu, zostawiając iskierkę radości w sercach ludzi, którzy go kochali.

Gameplay z Zatoki Pokrzyku

bies — Mon, 30 Mar 2020 00:49:33 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=3zefs_PsZ2M&t=703s

Próbuje swoich sił w nagrywaniu. Gram rodzinami z Zatoki pokrzyku. Chcę się rozwijać i z chęcią przyjmę wszystkie porady

Brimstome

LynnCowel — Sat, 18 Apr 2020 11:42:51 +0000

mogą pojawić sięę przekleństwa. Ale do zniesienia
Tak więc zaczynam swój simoy obiecany projekt!
Niestety nie komiks, jak obiecałam, bo za dużo z tym jednak pracy.

Każdy z małżonków skrywał swoje tajemnice. Dla własnych zysków, celów?
Russel Cowel wiedział o zdradach żony, jednak milczał. Dlaczego? Nie odważył się powiedzieć tego nawet własnej małżonce.

Kanada

Po skończonym koncercie Russell zadzwnił do żony, jednak komórka milczała. Zdziwił się, ponieważ Patty zawsze odbierała jego telefony. Potrafiła przerwać seje, by tylko odebrać.
Postanowił szybko wrócić i dowiedzieć się o co chodzi. Rzucił jeszcze okiem w kierunku tłumu skandującego jego imie i ruszył w stronę samochodu.
Gdy dojechał na miejsce polecił szoferowi, by wprowadził saamochód do garażu, a sam wszedł do domu pytając Marię gdzie jest Patty.
- Przyszedl pan Daniel, oboje są przy basenie. - Odrzekła Maria. Ze zdziwieniem na twarzy ruszył w kierunku ogrodu, zauważywszy żone zaczął się czerwienić.

– Co tu się do cholery dzieje? Patty! Ubierz się natychmiast! Co to za sesje w domu?!
–Króliczku, nie gniewaj się. Studio w którym mieliśmy umówioną sesję zostało nieoczekiwanie zajęte, więc pomyślałam, że moglibyśmy ją urządzić tutaj. Daniel ma profesjonalny i przenośny sprzęt... - wyjaśniła Patty.
– Super, ale to już lekka przesada, by robić zdjęcia w domu i to jeszcze w ogrodzie. Na Boga, Patty!
Żona od razu podbiegła do męża, tłumacząc się z zajętego studia gdzie mieli mieć sesję, więc zaproponowsaała zdjęcia w domu. Daniel widząc Russella od razu zaczął pokować sprzęt. Pożegnał się i szybko wyszedł. Russell zaś udał się do salonu, dając wcześniej znak żonie, że muszą porozmawiać. Rozmowa, a raczej kłótnia. Bo ich rozmowy głoównie tak wyglądały, dotyczyła przyszlości, karier Patty.
- Ogarnij się! Nie moge ci zabronić pracować, ale kiedy zostaniesz matką.. - urwał wpatrując się w ekran komputera
Po tych słowach kłotnie przybrały na sile. Russell pragnął dziecka i namawiał na nie żonę. Zawsze chciał mieć rodzinę, dla niej jednak myśl o dziecku i utracie figury była nie do pomyślenia.Patty wyszła wściekła, zaś chlopak został w salonie przeglądając kolejne strony internetowe plotkujące o gorącym romansie jego żony z Danielem.

Brimstome

Gregory spokojnie oglądał telewizję w swoim domu, gdy nagle usłyszał skrzypienie schodów. Udał się więc do kuchni, a widząc matkę natychmiast do niej podszedł.
- Mamo, lekarz kazał ci odpoczywać.
- Noe mogę cały czas leżeć, bo zwariuje. Czuje się dobrze nie martw się. - Odparła Grece i uśmiechnęla się do synka. Gdy woda na herbatę się zagotowała, wlała ją do kubka. Greg uparl się, że zaniesie ją do pokoju, by mama się nie trudziła.

Kanada

[img][/img]
Kobieta wróciła do salonu, chcąc spokojnie porozmawiać z mężem. Widząc jednak że ten siedzi z nosem wlepionuym w monitor zrezygnowała. Małżonek jednak usłyszał jej kroki i spojrzał w jej stronę. Odezwał się ze spokojem w głosie, nie miał już sił na kłótnie.
- Wiesz co piszą? - nie czekając nawet na odpowiedz żony Russell kontynuował - że masz romans z fotografem!
Patty udła zaskoczoną i zdenerwowaną tą plotką. Russell wiedział, że jest prawdziwa, wolał jednak wierzyć że romans siię zakończył. Żona przecież zapzeczała, była wiarygodna.
- To jakieś kpiny! Wiesz przecież, że połowa tych plotek jest wyssana z palca. A o tobie co pisali? Podejrzewali cię o homoseksualizm, sam się tego wyparłeś, a ja stałęłam za tobą murem. Proszę cię nie kłóćmy się.
Prawda, Patty broniła męża przed reporterami. Nigdy już nie wrócono do tego tematu, ani w małżeństwie, ani w mediach.
- Russell nie kłóćmy się już. to niema sensu. Nie chce dziecka, ale mogę Ci obiecać, że jeżeli zajdę w ciążę nie usunę jej. - Obiecała.
-Jakoś ci nie wierzę. Z resztą w jaki sposób miałabyś zajść, co? - Spojrzał na nią marszcząc brwi.
Para wymieniła między sobą lekko niezręczne uśmiechy po czym Patty poszła do sypialni. Russell nie potrafił już przeglądać sieci. Wiedział doskonale, że plotki na temat romansu Daniela i jego żony są prawdziwe. To tylko przywołało niechciane wspomnienia. Kiedy to Russell szybciej wrócił do domu był na prawde w dobrym humorze. Pragnął tylko ucałować swoją żonę i zacząć komponować nowy, rytmiczny kawałek. Niestety nigdzie nie mógł jej znaleźć co sprawiło, że nabrał podejrzeń; przecież dzisiaj miała mieć wolne. W końcu wolnym krokiem zaczął podchodzić do drzwi sypialni. Kiedy znalazł się u celu lekko je odchylił, żeby dostrzec to czego zobaczyć nigdy nie chciał. Patty leząca nago w objęciach innego mężczyzny.

Brimstome

Była pierwsza w nocy, gdy Gregory podniusł się z kanapy, na której próbował usnąc. Niestety emacje, które przeżył nie pozwalaly mu zmrużyć oka. Udało mu się bowiem dostać na koncer, na którym grał między innymi Russell Cowel. Wstał i wyszedł, pomyślał bowiem że spacer pomoże mu zasnąc. W oddali jednak zauważył znajomą twarz. Lynn była jego starą znajomą.
- Cześć Lynn

Uśmiechnął się lekko. Odkd dowiedział się czym zajmuje się dziewczyna, nie był zachwycony. Może on nie miał pracy, ale starał się utrzymmać dom. Pieniądze ze spdku po ojcu, ręta matki starczały na leki. Sam dorabiał malują obrazy, niektóre się sprzedawały inne nie. Ale zawsze jaokoś żył. Lynn często mu to wyopominała, namawiąc na współpracę.
- A ty co? Nie pracujesz. Utrzymujesz ze spadku po ojcu i rencie matki. Chyba nie myślisz, że będzie to trwać wiecznie?
- Oczywiście, że nie. Co będzie to będzie. Na razie wolę nie myśleć o przyszłości. - Odparł smutno i spuścił głowę. Zaraz jednak ją uniusł słysząc nadjjeżdzający samochód, do którego podeszła koleżanka. Gregory wycofał się po cichu idąc w kierunku domu. Kiedy zauważył w oknach światło, przspieszył kroku. W popłochu wpadł do kuchni, gddzie zauważył matkę. Podbiegając do matki wyjął telefon komórkowy.

Kanada

Ze zmęczenia Russell zasnął na kanapie. Po wczorajszej wymianie zdań z żoną był tak wyczerpany, że nawet nie miał sił doczołgać się do sypialni. Tym bardziej spanie z Patty nie było jego marzeniem.

Na równe nogi zerwał go dźwięk dzwonka telefonu komórkowego. Gdy spojrzał na wyświetlacz, wiedział już kto dzwoni, Michael - jego menager. Nie chciał odbierać, ale dokuczliwy dźwięk był nie do zniesienia. Rozmowwa z menagerem tym bardziej.
- Co się stało, że dzwonisz o... siódmej? - Zapytał zdziwiony muzyk.
- Nakręcć zegarek jest dziesiąta- wyjaśnił Mike. - Jestem głupi, znów nawaliłem, wiem masz prawo być zły ... - próbował się usprawiedliwić - ...ale...
- Ale co do ****?1 Wyduś to w końcu! - Zirytował się Russell
- Lecisz dziś na Hawaje. Załatwiłem ci sesje na nową płyte.
- Mike... Zabije cię, więc o tym?
- Wybacz człowieku. Zapomniałem, kurde! Wylatujesz za trzy godziny więc lepiej się pakuj. Dzwoniłem do chłopakow, teźż chcą mi skopać dupę.
- Prawidłowo. - Zakończył rozmowe rzucając telefon na kanape. Poirytowany ruszył w stronę sypialni szukając walizki, Patty wyszła z łazienki. Zaciekawiona zapytała męża dokd leci. Russell wyjaśnił jej wszystko. Gdy skończył się pakować, poprosił ochroniarza, by zaniósł bagaże do samochodu. Sam ruszył w kierunku kuchni, by jeszcze coś przegryść. Z sypialni wyszła Patty i podeszła do małżonka.
- Russ, zabierz mnie ze sobą.
Russell o mało się nie zadławił słysząc te słowa.
- Patty. Będe prcował.
- To dobra okazja, byśmy się pogodzili. Nie mam sesji w najbliższym czasie.
Patty uśmiechnęła się i pocałowała męża, który popijał kawę. Russell rowniwż się uśmiechną. Może faktycznie ich stosunki poprawią się po tym wyjeździe?

Brimstome

Gregory czeka w szpitalu, na jakiekolwiek wieści o stanie zdrowia swojej matki. Obawia się, ze rak postąpił, chodź lekarze zapewniali go, że jest dobrze. Rak nie postępuje, a leki pomagają. Obawy potęgują się z każdą minutą ciszy, w końcu zza dzwi wychodzi dokrtor. Greg natychmiast do niego podbiega pytając o jej stan.
- Chcemy zatrzymać pana mamę na obserwacji.
- Mogę ją zobaczyć?
- Powinna odpoczywać. Może jutro.
Cłopak ze smutkiem opuszcza szpital kierując się do mieszkania. W połowie drogi jednak spotkał swoją przyjaciółkę, Lynn. Patrząc na jej twarz, ciężko jednak było poznnać że to ona.

- Co ci się stało? - Spytał Greg. Dziewczyna jednak zignorowała pytanie chcąc minąc Grega. W końcu nie pochwalał jej zawodu, a ona nie miała ochoty z nim rozmawiać, czy poraz kolejny namiać na współpracę. Chłopak jednak naciskał, więc Lynn odwróciła się i przytuliła przyjaciela.
- Greg, błagam. Zgódź się. Potrzebna mi ochrona.
- Czekaj, czekaj. To ci narkotykowi cię pobili?
- Niezadowolony klient. Troche namieszałam. Wiesz... Nie miałam towaru, a Lars spoźnia się z dostawą... Na jedno wychodzi, Greg. Pracuj ze mną!
Greg jednak stanowczo zaprzeczył, Nigdy nie tknął się narkotyków i nie zamierzał się w to wplątywać. Pożegnał dziewczynę i ruszył w strone domu z zamiarem ogarnięcia tego syfu. Postanowił posprzątać dom, by matka gdy wróci była szczęśliwa.

Lotnisko

- Mike! Nie będe czekał. Zabiję cię tu i teraz! - Wywał się Russell

– Chwila! To nie moja wina. Wszystko tak szybko się stało. Wczoraj wieczorem zadzwonił do mnie fotograf, z którym byliśmy umówieni. Od razu zadzwoniłem do chłopaków z zespołu, myślałem że cię zawiadomili. - Próbował się tłumaczyć. Jednak na nic się to zdało, bo Russell oznajmił że jest zwolniony.

Brimstome
Gdy skończył sprzątać, postanowil znalźć w końcu jakąś prace, choć w dxzielnicy takiej jak Brimstome nie jest to łatwe. Nie tracą dobrej myśli usiadł i wziął do ręki gazete. Przeglądał ogłoszenia , gdy do mieszkania ktoś wszedł.
- Cholera Lynn, co ty tu robisz?
- Wybacz, nie chcę robić ci kłopotów, ale musisz mnie ukryć - wyszeptała dziewczyna - Radzę ci na przyszłość zamykać drzwi. Możesz mieć nieproszonych gości. - Dodała
Chłopak przełknął głośno śline i spojrzawszy gniewnie na dziewczynę złapał ją za nagarstek z zamiarem wystawienia jej za drzwi.
- Załatwiaj swoje brydne sprawy poza moim domem!
Spostrzegawcza Lynn jednak zauważyła gazetę, leżącą na kanapie i uśmichnęłą się. Nie mogła pozostawić tego bez komentarza.
- Ha! Widzę, że szukanie pracy idzie ci pełną parą!
Jednak Greg zignorował ją. Lynn była jednak uparta, nadal próbowała przekonać Gregora do wspołpracy z nią.
W końcu Greg niechętnie zgadił się chronić dziewczyne. Głównie przemówiły pieniądze, których potrzebował, a złaszcza matka. Gdy wyjdzie zapewne będzie potrzebowała mnóstwa lekarstw.

A to hotel na Hawajach

cdn, bo ciągle zapominam o zdjęciach

super qń

LynnCowel — Sun, 09 Oct 2016 10:17:13 +0000

Internety działają, więc korzystając z okazji zacznę historie.
Jak qń stał się quniem
Super qń, czyli Brus Łejn mieszka sobie z rodziną w małym przytulnym domku - brat i ojciec.

tu sobie jedzą śniadanie, nie? Każdy musi jeść, nawet taki qń... Ten siwy gostek to tata - Raphl Łejn. Po prawej siedzi Alfred, a po lewej Brus. W rodzinie pracuje jedynie Alfred (reszta to śmierdzące lenie) jako pielęgniarz, chodź w cale nie musi. Tatuś (Raphl Łejn) pracował za młodu jako leśniczy. Narąbał się w życiu tylu drzew, że przyniosły mu fortunę, no ale Alfred woli spędzać czas kręcą z pacjentkami niż siedzieć w domu ze starym prykiem. Żeby urozmaicić sobie życie Raphl i Brus wybrali się na urlop do Sigman. Widać w domu im się nudzi :P A Alfreda przez ten czas zaadoptował szpital. Ojciec i syn wybrali się pozwiedzać lasy, kiedy to Brus znalazł jamę niedźwiedzia, a że ma cechę głupek to do niej wszedł. Gdy tak szedł, wyszedł z drugiej strony i... Kraina, w której się znalazł była niewiarygodna. Nad wodospadem unosiła się tęcza, a w krystalicznie czystej wodzie można było zobaczyć ryby. Brus nie zastanawiając się długo wszedł do nagrzanych od słońca wód i wyciągnął wędkę (gdzie ją miał, nie wie nikt) i zarzucił.

Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie pojawił się nagle koń. (Dodam jeszcze dla ciekawskich, że Łejn złowił 12 ryb na ognicho) A tak właściwie jednorożec.

Jak można łatwo przewidzieć głupi Brus polazł do konia, krzycząc bo zostawił jego ryby w spokoju, bo są na kolacje. Chcąc wyrwać mu z pyska okonia, czy suma (obiekt niezidentyfikowany) jednorożec cofnął leb wyrywając rybę z rąk młodzieńca i odrzucił ją na bok. Później otworzył pasze i chapnął Brusa. udało mu się jednak wyszarpać dłoń i cofnąć się z takim rozmachem, że klapnął na tyłek. W efekcie wyglądał jakby zlał się w majtki.

Dom Dusz | Fotostory

SurfGringo — Tue, 22 Oct 2019 15:53:15 +0000

Cześć! Może już część z Was widziała mój kącik Laleczki SurfGringo (do którego swoją drogą serdecznie zapraszam). Stworzyłam tam paru simów, którzy zainspirowali mnie do stworzenia tej historii. Wydawali mi się tacy... pełni emocji, prawdziwi. Jakby chcieli, by ich historia została opowiedziana. Jest to historia pełna magii, niesamowitych postaci i emocji, ale też rozczarowania i tragedii. Jeśli zdecydujecie się śledzić tę historię, wyruszycie w podróż do Akademii, nauczycie się paru magicznych sztuczek i poznacie prawdziwą miłość. Pisanie losów głównej bohaterki, Kiry, sprawia mi bardzo dużo frajdy, więc mam nadzieję, że równie przyjemne będzie dla Was jej czytanie.
Bez zbędnego przedłużania, zapraszam do czytania!

Dom Dusz

Ta noc była chłodna. Zimny wiatr przemykał między gałęziami drzew, porywając ze sobą uschnięte liście, które wirowały w powietrzu jak tancerze na sali balowej. Sierp księżyca zawisł wysoko na niebie, rzucając srebrzystą poświatę na morką powierzchnię jezdni. Wokół panował spokój, po ulicach co jakiś czas szwendali się pijani imprezowicze, zmierzając smętnie w stronę swoich domów. W oddali dało się słyszeć dudnienie basów. Gdzieniegdzie imprezy trwały jeszcze w najlepsze.
W jednej z uliczek potężne metalowe drzwi otworzyły się z hukiem. Z baru wytoczył się na bruk mężczyzna w średnim wieku. Głośno beknął i rechocząc pod nosem spróbował podnieść się z ziemi. Za nim wybiegła młoda dziewczyna i pomogła mu podnieść wielkie cielsko z bruku.
– Panie Flanagan! - Otrzepała utytłaną kurtkę jegomościa i poprawiła kołnierzyk. - Proszę uważać na ten schodek! Zamówić Panu taksówkę?
– Kira, dziecinko… – Mężczyzna czknął i poklepał ciemnowłosą dziewczynę po ramieniu, niemal się przy tym nie wywracając. – Jeśli… jeśli pójdę z buta, to żona… he, he… to wytrzeźwieję, zanim żona mnie zobaczy!
Mężczyzna wybuchł pijackim śmiechem i odwrócił nieobecny wzrok w stronę wylotu ulicy. Ruszył niepewnym krokiem przed siebie i niedługo potem zniknął za załomem budynku. Dziewczyna pokręciła tylko głową z dezaprobatą i wróciła do środka. W barze zostało już tylko parę osób. Jakaś młoda parka obściskująca się w rogu od paru godzin, staruszek z koślawą nogą, który co chwila wysyłał swojego niewiele młodszego kompana po kolejne piwo do baru, trójka mężczyzn w średnim wieku, z którymi Pan Flanagan przychodził wypić niejednego kielicha co piątkowy wieczór i młoda blondynka, która ze zrezygnowaniem przeciągnęła wzrokiem po sali, szukając potencjalnego towarzysza nocy, jednak po chwili zaczęła zakładać puchaty płaszcz i wyszła, zatrzaskując za sobą drzwi.
Kira weszła z powrotem za bar i włożyła pozostałe kufle do wyparzarki. Chwyciła za wilgotną szmatkę i ruszyła pozmywać stoliki.

W miarę upływu czasu bar zaczął pustoszeć, tylko staruszek poprosił na wychodnym o czterdziestkę. Wychylił ją duszkiem i z szerokim uśmiechem pokuśtykał do wyjścia. Kira spojrzała na zegarek, była druga w nocy. Nie najgorzej, pomyślała. Nawet zdąży się wyspać przed jutrzejszą Ceremonią Wstąpienia.
Było to święto obchodzone co roku w Królestwie. Każdy obywatel, który skończył 22 lata, miał obowiązek stawić się na badania, wykrywające potencjalną energię magiczną. Oczywiście dla ludzi była to tylko okazja otrzeć się o światek sławnych i bogatych, bo nie zdarzało się, by ludzie posiadali jakiekolwiek moce magiczne. Najpotężniejszą mocą obdarzeni byli Nekromanci, rasa parająca się magią niezrozumiałą dla innych, magią rzeczy martwych. Podobno najpotężniejsi z nich potrafią ożywić zmarłego, choć Kira w takie rzeczy nie wierzyła. Śmierć to siła, z którą na pewno żadna magia nie mogła się mierzyć. Niemal tak samo silni byli Animagowie. Posiadali niezwykłe moce, pozwalające im zamieniać się w zwierzęta i kontrolować jedną z najpotężniejszych sił - naturę. Niektóre ich zwierzęce cechy było widać gołym okiem. Kira widziała kiedyś w telewizji kobietę z wężowym ogonem! Nie była wtedy do końca pewna, czy to nie oszustwo, ale kiedy prowadzący programu próbował pociągnąć za ogon, kobieta syczała z bólu. Wyglądało to dość prawdziwie. Kolejną rasą były Demony, osoby uosabiające wszelką ciemność. Silne, niedostępne i wyważone. Zasiadali głownie w Parlamencie, zajmowali bardzo wysokie stanowiska w Królestwie. Po Demonach w hierarchii mocy zasiadały Wampiry. Kirze zawsze kojarzyły się z ciemnymi zaułkami i dziwnymi imprezami techno. Najmniejszą moc posiadały Nimfy, kobiety nadzwyczaj piękne, parające się magią światła. To one najczęściej uśmiechały się z wielkich billboardów, grały główne role w hitach kinowych i perfekcyjnie recytowały pogodę na następny tydzień, występując w telewizji śniadaniowej. Ach, jak ciekawie byłoby chociaż raz być w skórze takiej Nimfy! - pomyślała.
Kira zamknęła bar i ruszyła w stronę domu. Zimno przeszywało ją na wskroś, jesień w tym roku przyszła nagle i bardzo gwałtownie. Dziewczyna nie zdążyła zauważyć, kiedy upalne letnie dni ustąpiły miejsca podstępnie czyhającej na swoją kolej zimie. Opatuliła się mocniej dużym swetrem i przyspieszyła kroku.

O tych wszystkich magicznych rasach Kira uczyła się kiedyś w szkole. Pamiętała słowa nauczyciela bardzo wyraźnie: „To nie są ludzie, oni nie są tacy jak my. Są potężni i niesamowici. To oni rządzą tym Królestwem”. To by się nawet zgadzało, pomyślała. Obecny król był Animagiem, Premier był Demonem, a ich żony Nimfami. Największe gwiazdy kin też wywodziły się z rodzin nadnaturalnych, a na portalach służących do streamowania, największą popularnością cieszyły się filmy z magicznymi sztuczkami. Każdy człowiek chciał otrzeć się o ten światek sławy i luksusu. I taką okazją była Ceremonia Wstąpienia, największe święto w całym roku.
Kira minęła starą bibliotekę i skręciła w lewo. Poczuła znajomy zapach smażonych frytek dochodzący z budki, która od zawsze stała pod jej kamienicą. Skinęła głową na powitanie w stronę sprzedawcy i zaczęła wyjmować klucze z czeluści plecaka. Zajęło jej to trochę czasu. W końcu klucze zabrzęczały radośnie gdzieś na dnie. Kira wyjęła je z trudem i włożyła do dziurki. Drzwi ustąpiły z głośnym jękiem. Dziewczyna wspięła się na drugie piętro, weszła do mieszkania i nie biorąc nawet prysznica padła na łóżko. Ustawiła tylko budzik na rozsądną godzinę i momentalnie zasnęła.

***

Obudził ją donośny dźwięk śmieciarki za oknem. Z jękiem przewaliła się na bok i chwyciła za telefon leżący na stoliku nocnym. Była niemal dziewiąta, budzik zadzwoni lada chwila. Z opuchniętymi oczami i suchym jak wiór językiem zwlokła się z łóżka, zrzuciła z siebie rzeczy z poprzedniego wieczora i ruszyła do łazienki. Drzwi były zamknięte.
– Rose! – Dziewczyna zaczęła walić w drzwi. – Długo jeszcze będziesz tam siedzieć?
Kira mieszkała ze swoją starszą siostrą w mały mieszkanku niedaleko centrum. Wybłagała Rose, żeby się do niej wprowadzić zaraz po tym, jak ojciec zdradził matkę, a każdy dzień spędzony w domu rodzinnym zmieniał się w niekończącą serię kłótni, wrzasków i tłuczonych talerzy.
– Już wychodzę!
Drzwi od łazienki otworzyły się, stanęła w nich wysoka, ciemnowłosa dziewczyna. Ze środka buchnęła gorąca para.

– O matko, ale zaduch. – Kira wcisnęła głowę do pomieszczenia, ale z przerażeniem stwierdziła, że nie da się w środku oddychać. Spojrzała na starszą siostrę. – Nie idziesz dzisiaj do pracy?
Rose przeczesała palcami mokre włosy i ruszyła w stronę lodówki.
– Nie. Dzisiaj mam wolne ze względu na Ceremonię Wstąpienia. Powiedziałam, że moja siostra bierze w niej udział. – Wyjęła z lodówki kobiałkę jajek i położyła na blacie. – Z ilu jajek chcesz jajecznicę?
– Dwóch – odparła. – Myślałam, że sama będę musiała gapić się na te wszystkie ładne i obrzydliwie bogate baby.
– No coś ty! – zaśmiała się Rose. – Myślisz, że przepuszczę kolejną okazję, żeby otrzeć się o tego **** przystojnego syna Króla? Daj spokój, już od paru dni mam wybraną kreację!
– Nieźle. – Kira wyszczerzyła zęby w uśmiechu. – Dobra, idę się wykąpać i potem możesz się pokazać w swojej kreacji!
Kira weszła do łazienki i wskoczyła pod prysznic. Kąpiel zajęła jej parę minut. Nie mogła przedłużać - Ceremonia miała zacząć się za godzinę. Po kąpieli Kira i Rose zjadły razem śniadanie i rozpoczeły wspólny proces upiększania. Rose wystąpiła w pięknej, delikatniej, białej sukience.
– Ale pięknie wyglądasz – powiedziała Kira i chwyciła za rąbek sukienki. – W takiej kiecce, to ten przystojniak padnie przed tobą na kolana – zaśmiała się. – Pomożesz mi z włosami?
Rose zaplotła długie włosy siostry w dwa warkocze.
– To jak wyglada ta cała Ceremonia? - spytała Kira, przeglądając się w lustrze. Za nią stała starsza siostra.
– Jest niesamowita – zaczęła. – To prawda, co o niej mówią. Wszędzie wokół jest pełno pięknych i sławnych ludzi, cały budynek jest ozdobiony za pomocą magii! Pierwszy raz w życiu widziałam lewitujące kwiaty! Ach! – Rose westchnęła i poprawiła jeden z warkoczy siostry. – Czegoś takiego nie widzi się na codzień. Zresztą sama dzisiaj zobaczysz.

– Wow, nawet nie mogę sobie tego wyobrazić. – Kira pokręciła głową.
– To jest niesamowite. Tylko po wszystkim wracasz do domu i zastanawiasz się, czemu to akurat nie ty jesteś jednym z tych szczęściarzy. Ich życie musi być takie łatwe…
– Jestem pewna, że nie jest takie idealne. – Kira machnęła ręką. – Muszą nauczyć się posługiwać magią, a to chyba nie jest takie łatwe. Zresztą słyszałaś o tych, którym nie udało się opanować magii?
– Hm?
– Ktoś mi kiedyś w pracy opowiadał, że jeśli nie opanuje się magii w Akademii, to się umiera! – Kira zmarszczyła brwi. – Albo może nie umiera, tylko traci rozum? Albo rękę? No nie pamiętam o co dokładnie chodziło, ale…
– Daj spokój – przerwała jej Rose. – To na pewno była jakaś głupia gadanina pijaczków z baru. Nigdy o czymś takim nie słyszałam. A teraz pokaż się, nałożę ci jakąś szminkę, pożyczysz ode mnie kieckę i możemy ruszać.

Obcy, którego znam - komiks

Verman — Sat, 21 Dec 2019 21:59:44 +0000

Cześć
Milion lat temu, jeszcze za czasów The Sims 2, szalałem bardzo i tworzyłem na innym forum (które czasy prosperity ma już dawno za sobą ) przeróżnego rodzaju Fotostory (jeśli ktoś nie kojarzy - opowiadania z dodatkiem screenów z The Sims), oraz komiksy. Wiele lat minęło, ale ostatnio naszła mnie ochota, żeby chociaż na chwilę znów wyżyć się na simach Tak też powstał ten komiks - dziś przedstawiam Wam pierwszą część Enjoy!

Wspomnienia szaleńca

ANIA3 — Sat, 24 Oct 2015 23:56:21 +0000

Niecodzienny pamiętnik z życia pewnej bohaterki, ostrzegam, dla wielu początek będzie odgrzewanym kotletem, bo postanowiłam reaktywować historię no i stres mnie zeżre, bo to mój debiut na tym forum, nawet nie wiem, czo ja klikam i czy dobrze :< sami chcieliście!

ODC. 1 „Do lasu Kowboju!”

Poznajecie tą laskę, kochani?

Nie? A no właśnie ja też jej za bardzo nie znam. Brookie Doe się nazywa. Poznałam ją po przeprowadzce do Wierzbowej Zatoczki, czy jakoś tak. W każdym razie nie podoba mi się jaką ona mi tu konkurencję robi! Nie ważne, bo co by się nie działo, jak wypchniesz mnie drzwiami to wejdę do Ciebie oknem.
Jak się znalazłam w takiej mieścinie, przez bardzo małe „m”?! Tutaj trzeba zacząć od połowy historii o mojej egzystencji, bo od początku chyba nie ma sensu, aczkolwiek może kogoś zainteresuje moja pierwsza różowa pielucha i jej błyskotliwa, jak również niebanalna zawartość... Po ostatnich perturbacjach i po tym jak mężczyzna mojego życia zsikał mi się na kanapę, powiedziałam „koniec!” i wyszłam.
Zaraz, zaraz, gdzie moje maniery! Nudne wywody zaczynam, a nawet pewnie nie kojarzycie, kim jestem. Odpowiedź jest prosta – Zawodowa ujeżdżaczka byków oraz koszmarna...ekhem... koszmarnie dobra wokalistka z Starlight Shores, Aniuchna we własnej osobie.
Chciałam zdobyć sławę, bogactwo, willę z basenem oraz miejscówkę w krzakach przed domem Leonardo DiSimrio. Prawdę mówiąc, to z całości udało mi się osiągnąć tylko to ostatnie, a nawet więcej, ale ostatecznie wynieśli mnie razem z kaloryferem... to był kiepski pomysł.
Wracając do tematu. Pięcie się na szczyt show biznesu, to ciężka sprawa, szczególnie jeśli ważysz sześćdziesiąt kilo, to żadne górki Cię nie lubią. Inaczej było z moimi współlokatorami. Bożenka czarowała, aż oczarowała całą publikę. Pojechała w trasę na rok, zostawiając w domu mnie, Ver i oczywiście wcześniej wspomnianego mężczyznę mojego życia, który niestety ma problemy z pęcherzem...Otisa! Ver postanowił zrezygnować z bycia Elastyczną Tiną i powrócił do dbania o elastyczność i jędrność innych, techniki chirurgii plastycznej to jego działka. Otis okazał się dosłownym psem na baby i sprowadzał do domu modelki oraz balował z championami. Nasza klacz Myra okazała się dziedziczką fortuny i teraz prowadzi swój własny talk-show „Nawet koń by się uśmiał!”
Pomijając fakt, że kupiłam przez TV - sklep maszynę do podróży w czasie i prawie doprowadziłam do apokalipsy, moja kariera nie nabrała, aż tak galaktycznego rozpędu(aczkolwiek ten wehikuł miał całkiem kosmiczne możliwości ). Jak już mówiłam, w kulminacyjnym momencie trzasnęłam drzwiami, wpakowałam się w taksówkę i kazałam się wywieźć na drugi koniec świata. Jak się okazało, życie to nie taka romantyczna bajka, a taksówkarz nie jest księciem, tylko facetem, który wywala cię z auta na środek ulicy, zaraz po tym jak zabraknie ci forsy... ale oficjalna wersja jest taka, że to miejsce wybrałam z czystą premedytacją, bo to spełnienie marzeń i blablabla, a do tego jeszcze blablabla, cała masa tego blablabla. Całe szczęście, że zwinęłam z domu statuetki, nagrody i bibeloty Sunn, po spieniężeniu udało mi się osiąść na własnym dobytku. Swoją drogą Ver dalej rozkminia brak łóżka w swojej sypialni...ale było warto!
Tak oto dochodzimy do punktu, w którym znajduję się teraz.

Po wypakowaniu walizek, bez większego planu i pomysłu, udałam się na okoliczne łowisko. Pewne rzeczy trzeba brać bardziej dosłownie, bo niby gdzie indziej mam wyhaczyć jakąś grubą rybę, jak nie tu? Tak poznałam Szymona. Okazał się świetnym kompanem, nie wkurzył się nawet po numerze z porażającym brzęczkiem.

A: Fajny kij! Długi, giętki.
S: Eeee...?!
A: No wędka! A co innego. To zaczęłam...w brew pozorom nie taki łatwy ze mnie rozmówca. Szczerze, to ja nawet nie lubię łowienia ryb, smrodu tego mułu, nawet ta wędka nie jest moja, tylko gwizdnęłam ją sąsiadowi. Myślałam, że takie głębokie wody to najlepszy teren poznawczy, ale to jednak chyba nie to.

Znajomości Stopień drugi – grunt to dobry dowcip.

A: Skoro już jesteśmy w tym temacie, to opowiem Ci dowcip! Ile żyje dżdżownica złapana przez wędkarza?
S:
A: Dwa dni z hakiem!

Chociaż gawędziło się miło, Szymon zaraz po telefonie musiał uciekać do domu, okazało się, że jest w szczęśliwym związku, a żonka nie lubi czekać z obiadem. Zaproponował, że możemy się jeszcze spotkać w miejscowej siłowni.
W nowym miejscu, zdecydowałam się przekroczyć próg kuchni, ba nawet użyłam w niej miski i paru dziwnych elementów! Moje umiejętności rosną w zastraszającym tempie, jeszcze zostanę kucharką.

Po sałatce, która okazała się takim sukcesem kulinarnym, że zjadłam, odczekałam pięć minut i wciąż miałam czucie w nogach, udałam się w umówione miejsce. Mieścina niepozorna, ale kompleks sportowy, to mają genialny. Całe szczęście, bo przez ostatnie tygodnie wzbogaciłam się o kilka dodatkowych kilogramów. Jak to mówią, najpierw masa potem rzeźba. Czekajcie, czekajcie! Korekta. Po dokładnym spenetrowaniu jaskini sportowców, stwierdzam, że pierwszeństwo ma tu jednak przede wszystkim przystojny trener.

I kolejna korekta, bo ten trener to totalny dupek, a ja musiałam zmarnować takiego dobrego drinka! Ale co to za przygoda, bez przynajmniej jednego romansu z trenerem fitnessu! Znajomość może i szybka, ale po co komplikować jak ktoś już od startu nie docenia moich dowcipów o rybach!
Szymon się nie pojawił. Pewnie żonka go nie wypuściła. A mi sportów ekstremalnych jak na jeden dzień wystarczy, wracam do domu.

Przeglądając w wolnej chwili niekończące się otchłanie internetu natrafiłam na ciekawe oferty pracy. Ostatecznie postanowiłam wysłać swoje CV do redakcji. Od parzenia kawy do własnej pisarskiej działalności. Wymagania dodatkowe: czytanie tomików poezji szefa i pozytywne recenzje, da się zrobić, tak myślałam dopóki faktycznie się za to nie zabrałam... wierzcie, lub nie, ale autor Kamasimtry miał zdecydowanie większe poetyckie natchnienie, niż on.

Po dobrze przespanej nocy wybrałam się na łono natury, czyli do parku. Może uda się zatrzeć nieprzyjemne wrażenia z poprzedniego dnia. Jak wiadomo im dalej w las tym więcej drzew. I tak na mojej drodze stanęła Sosna. Nie mam tu na myśli drzewa, a zwyczajnego mieszkańca, szachistę Edka Sosnę. Między jego koniem, a moją królową od razu zaiskrzyło.

Przybrał swój kowbojski strój i zaprosił mnie do klubu na drinka. Od wędkarza, przez pakera od fitnessu po osobistego Strażnika Teksasu! Miasto zaczyna mi się podobać. Edek opowiedział mi o swoim samotnym życiu i podróżach po całym świecie. Sosna, przybił do portu i zakorzenił się dopiero tutaj, rok temu.

Po czasie do naszego stolika dosiadła się piękna barmanka. Tak sobie myślę, jak raz pewno już zaobrączkowany, tylko zapomniał o tym wspomnieć. Jednak się myliłam, a barmanka – Olivia, była tylko jego dobrą znajomą, u której często topił smutki. Jako właścicielka dała mi się trochę pobawić za barem. Od dziś w menu pojawił się tam nowy drink, który naprawdę może uderzyć do głowy „Ognistaniuchna”.

________________________________________________________________________________

a teraz taki dopisek od autora! Mamy wejście z przytupem, mam nadzieję, że teraz mnie nie wykopią XD aczkolwiek z tego co przyuważyłam, to ja jestem sto lat za dinozaurami...przyszła moda na komiksowanie, a ja z taką archaiczną formą tu wypaliłam

Jeśli wśród czytających znajdą się osoby, które nie śledziły moich poprzednich historii, to może trochę wyjaśnię pokrótce, co i jak.
Aniuchna ma za sobą bardzo bogatą w doświadczenia karierę zawodową, na początku była szefem gangu przestępczego, jednak po czasie obserwowania otoczenia jej punkt widzenia się zmienił i postanowiła rzucić wszystko, wyjeżdżając do wielkiego miasta w pogoni za sławą, jako wokalistka. Na miejscu poznała Sunn/Bożenkę oraz Ver, który miał psa Otisa. Ponieważ wszyscy mieli zamiłowania artystyczne, Ver akrobata, Sunn magia, to zamieszkali razem. Wspólnie przeżywali wiele przygód, ale największą próbą dla współlokatorów było wytrwanie w psikusach i knowaniach Aniuchny. Pewnego dnia, gdy nasza główna bohaterka skakała po kanałach TV, natrafiła na TV-sklep, w którym promowano niezwykłe urządzenie wielofunkcyjne o tajemniczych i mrocznych zastosowaniach. Do tego w promocji! Oczywistym było, że takiej okazji nie sposób przepuścić. Jednak koszt kilku, lub nawet kilkudziesięciu tysięcy przy dziurawym portfelu, to nie byle co. Ale nie ma takiej przeszkody, której ona nie przeskoczy. Ostatecznie postanowiła zrobić jesienną wyprzedaż i tak spieniężyła pół domu w tym łóżko Veriona. Właściciel jeszcze nie wykrył sprawcy zamieszania, a Aniuchna weszła w posiadanie maszyny – i tu dochodzimy do wątku z apokalipsą. A! I jeszcze skąd klacz Myra? Ver wygrał konkurs wiosenny, myślał, że nagrodą są cztery kółka, a tu psikus i jednak cztery...ale kopyta!
To tyle chyba wystarczy wcześniejszych treści pozwolę sobie nie przytoczyć, bo to dawno i nie prawda, z serii, kiedy Gabi miała męża, a była nim Ela...

Simowe teleturnieje (machinima/ivo)

Seriousims — Tue, 06 Nov 2018 21:22:22 +0000

Film stworzyłem już wcześniej, ale zapomniałem się nim podzielić na forum. Dlatego wstawiam teraz.

Tym razem stworzyłem parodię znanego teleturnieju - FAMILIADA.
Robert Smiles zmaga się z prowadzeniem nowego programu, jakim jest Familiada. W pierwszym odcinku zawalczy rodzina Wodeckich z drużyną "Przyjaciele". Kto wygra? Zapraszam do oglądania i zostawieniu po sobie komentarzy.

youtube.com/watch?v=o01XjPBahkE

Serce z kamienia

Anjee — Thu, 29 Aug 2019 16:03:40 +0000

Bohaterowie

Strona 1- Akt pierwszy

Bajka o małym chłopcu - film świąteczny

Joanna_eM — Thu, 26 Dec 2019 10:57:15 +0000

Cześć

Jeśli lubicie bajki, szczególnie o tematyce świątecznej, to zapraszam do zerknięcia Jest to bajka, którą stworzyłam kilka lat temu ale myślę, że przesłanie jest cały czas aktualne

Wszystkiego dobrego dla Was Dużo zdrówka i odpoczynku

https://youtu.be/vFf2zfe1JNw

Wybierzcie najpiękniejsze zdjęcie tygodnia -ZIMA W LESIE

arturro18 — Tue, 12 Nov 2019 18:41:09 +0000

Cześć wam wszystkim z tej strony arturro18.Dzisiaj po raz pierwszy wybieramy najpiękniejsze zdjęcie zrobionę w grze The Sims4.Podzielcie się swoimi pomysłami!. zdjęcie ma prezentować piękną zimę w lesie.Pozdrawiam wszystkich.Trzymajcie się czekam do 19.11.2019 do godziny 21:00.

Zapomniana historia syren (seria SIMS 4 z aktorstwem głosowym)

Sinnora — Fri, 01 Nov 2019 21:28:59 +0000

https://www.youtube.com/watch?v=6FIF5EZn2ls