~ Ósmy Oficjalny Konkurs Simowy ~

Kameliaxxx · grudnia 2012

Wraz z końcem roku w miasteczku Sunset Valley zapanował totalny chaos.
Wszystkie simy wyruszyły na poszukiwanie fascynującego kalendarza na
nadchodzący nowy rok. Niestety nie wszystkim Simom udało się zdobyć
swój własny niepowtarzalny kalendarz. W sklepach skończył się towar, a
miejscowi projektanci wyczerpali już wszystkie swoje pomysły. Zabaw się
w dobrą wróżkę i pomóż swoim simowym przyjaciołom. Zaprojektuj dla
nich wymarzony kalendarz, ukazując w nim przeróżne zdjęcia i ilustracje
związane z życiem w The Sims 3. Wejdź do zwariowanego życia swoich
simsów i pobaw się w prywatnych reporterów, a zebrane materiały
wykorzystaj w tworzeniu swojego własnego, oryginalnego kalendarza. Uchwyć
piękno krajobrazów, znajdź ciekawą architekturę, przyłap sąsiadów w
nietypowej sytuacji lub też zorganizuj profesjonalną sesję zdjęciową
dla simowych modelek i modeli. Opcji jest wiele, jednak zegar tyka, a
kalendarz sam się nie zrobi...

Nie czekaj więc i do dzieła!

Wymagane: 12 zdjęć przedstawiających simów, parcele, krajobrazy lub
obiekty ( wszystko co masz w grze, liczy sie pomysłowość)
Dodatkowo punktowane będą opisy lub sentencje na każdy miesiąc w roku
Oceniane będą zdjęcia jak i odpowiednia kompozycja elementów kalendarza

Termin składania prac to 06.01.2013 godz 22

Nagrody
Dowolne akcesoria dla 1 miejsca, a dla kolejnych 3 kubki The Sims 3 Cztery Pory

ANIAchocolate · grudnia 2012

Zgłaszam się!
W ostatniej chwili...
Kalendarz świąt nietypowych

Angela33324 · grudnia 2012

Oddaje swoją pracę :

Alicja1957 - edytowałam aby wstawić znaczniki do zdjęć

Arwenias · grudnia 2012

Zgłaszam się

Moja praca :

Styczeń -

Luy -

Marzec -

Kwiecień -

Maj -

Czerwiec -

Lipiec -

Sierpień -

Wrzesień -

Październik -

Listopad -

Grudzień -

Frokta123 · grudnia 2012

Zgłaszam się

Prace nie są idealne - przyznaję, ale niestety nie mam jeszcze dodatku 4 Pory Roku

Pozdrawiam.

Alicja1957 - edytowałam w celu wstawienia znaczników zdjęć

KalinaD · grudnia 2012

Zgłaszam się

Szept_Aniola · grudnia 2012

Zgłaszam się.

Mój kalendarz jest obrazkową wersją legendy, którą można usłyszeć w Sunset Valley.
A oto legenda i kalendarz:

Dawnymi czasy, gdy świat w miejscu zdawał się stać, w niewielkim królestwie Sunrise Valley na świat przyszła niezwykłej urody dziewczynka. Ciemne włosy, jasna skóra, wielkie błękitne oczęta, cud, nie simka. Sunset ją nazwano, gdyż to właśnie o zachodzie słońca na świat dane jej było przyjść.
Wraz z upływem czasu, gdy panną już się stała, uroda jej przyćmiewać nawet słońce zaczęła. Każdy sim, co widzieć potrafił, usilnie jej ojca namówić próbował, by za żonę mu oddać ten klejnot zechciał. Ojciec, majętny kupiec, co głowę do pomnażania majątku miał tęgą, jeno patrzył, coby swą córę ukochaną majętnie zamąż wydać i tym samym swój majątek pomnożyć.
Dziewczynie jednak nie w głowie byli chłopcy, a i z urody swej zdawać sobie sprawy nie umiała. "Wszak jakże to, piękną mnie zwać mają czelność, gdy wokół prawdziwej urody jest wiele. Ot słońce, co twarz mą rozwietla i plon pomoga wznieść bogaty. Ot rzeka rwąca, co nawadnia nasze uprawy i poi nas. Czyż to nie jest pięknem, bo nie tylko i spojrzeć nań miło, ale i uczynek robią ze swego jestestwa. Ja? Ja zaś urodą przeminę, a i nikomu się na nic nie przysłużę" - mawiała.
Pewnego dnia przybył do królestwa szlachcic, zamożny, co po drugiej stronie morza wielkiego, ziemiami licznymi władał. Usłyszał o urodzie dziewczyny i jako żonę chciał ją sobie przysposobić. Ujrzawszy niewiastę poją iż historię o jej urodzie podszyte kłamstwami nie były i zatracił siebie i serce swe w niej na zawsze. Zapewniwszy ojca dziewczyny o swej majętności, dobił targu i dnia następnego już jego żoną była.
Gdy jednak wracać miał na swe ziemie wraz z nową małżonką, kłopot wynikł taki iż prosta dziewczyna w histerię popadła, że domu nie opuści i że umrzeć by wolała niż za morze wielkie się przenieść. Rad nie rad, szlachcic ziemie więc swe sprzedał, gdyż kochał ją szczerze i jedyne czego pragnął, to być blisko niej.
Po nie spęłna roku na świat przybyło pierwsze dziecko Sunset i szlachcica. A w następne trzy lata już dwoje ich było. Lata mijały im w szczęściu i milości, aż pewnego dnia, Sunset zapadła na dziwną chorobę, która zdawać by się mogło, wysysała z niej życię.
Wtem szlachcic, nie mając innego wyboru, lekarzy jej sprowadzał, coby tylko wyleczyć ukochaną. Żaden rady nie dawał, aż dnia pewnego w pałacowych komnatach pojawił się medyk, co zasłyną tym, iż żonę swą z martwych sprowadził na ziemię. Jednak medyk, mimo wilekich swych starań nie odkrył, cóż to kobiecie dolega. Napomknął jednak, o wiedźmie, która w lasach nieopodal w chacie z piernika mieszka. Miała ona znać ponoć magię tak potężną, że wyleczyć mogła Sunset z dolegliwości.
Szlachcic długo *****ł owej chatki w lesie i wiedźmy, co to ponoć magią uleczyć mogła Sunset. Stara kobieta, usłyszawszy o chorobie zaśmiała się zjadliwie i rzekła do niego "By eliksir odpowieni sporządzić na dolegliwości żony musisz mi czym prędzej ciało z jej ciała, krew z jej krwi i duszę z jej duszy przyprowadzić. To w jej dzieciach i twoich, znajduje się moc, by jej życie uratować. Wiedz jednak, że nic w tym świecie darmo nie przychodzi. Czy gotów będziesz każdą cenę zapłacić, aby żonę odzyskać?" Szlachcic gotów był każdą cenę zapłacić, jednak kobieta nie chciała pieniędzy. Oznajmiła, że poda swą cenę, gdy żona szlachcica do zdrowia dojdzie.
Tak więc szlachcic w rozpaczy dzieci swe do Wiedźmy przyprowadził. Ta każdemu z nich po włosie wyrwała, po łzie zabrała i eliksir sporządziła. Gdy tylko podano go Sunset, ta wydobrzała. Szczęśliwa rodzina, znów mogła być razem.
Jednak po kilku latach Stara Wiedźma upomniała się o swą nagrodę. Tego żądania, szlachcic spęłnić nie mógł. Zażądała ona bowiem włókno serca najpiękniejszej kobiety jaką świat widział. Pogonił Wiedźmę lecz ta na odchodnym rzuciła klątwę na jego dzieci, aby te w letargu się pogrążyły na wieczność.
Rozpacz rodziców była straszna i mimo próźb i błagań, Wiedźma nie chciała dzieciątka odczarować. Gdy Sunset dowiedziała się, jaką cene miałaby zapłacić, bez wahania zgodziła się umrzeć, aby tylko życie swym dzieciom uratować.
"Moja droga" rzekła Wiedźma do Sunset "Gdyby to łatwe takie było, że jeno serca twego mi brakuje, w ten moment bym sztylet w twe dłonie wkładała. Jednak, aby czar odwrócić trzeba mi teraz znacznie więcej niż twego serca. Znacznie więcej. Najpierw mi przynieść włosie z ogona jednorożca, wtedy dopiero będę mogła odczarować twe dzieci."
Sunset więc wyruszyła, by zdobyć artefakt. Zdawać by się mogło, że każdy zakamarek lasu przeszukała, każdą rzekę przepłynęła i każdą górę przeszła, aby znaleźć mityczne zwierzę, na ślad jego jednak nie natrafiła. Po roku wróciła z niczym.
"Przynieś mi zatem łuskę z ogonu syreny." Zapragnęła Wiedźma. I kobieta znów wyruszyła w świat. Wszystkie morza przepłynęła, każdą grotę i jaskinie przybrzeżną sprawdziła, za każdym wodospadem sprawdziła, jednak syreny nie znalazła. Wróciła po roku do Wiedźmy zrozpaczona.
"Zatem o róg demona Cię poproszę. Masz mi go przynieść, a wtedy dostaniesz, czego pragniesz." Tak więc ponownie Sunset świat zwiedziła w poszukiwaniu istoty, o której istnieniu nawet nie wiedziała. Każdą nizinę i kotlinę sprawdziła. Zdawać by się mogło, że już cały świat na pamięć znała, każdy jego kąt, jednak ponownie go przeszukała, a demona nie znalazła. Wróciła po roku jeszcze bardziej załamana.
"Tak więc mi pazur wilkołaka przynieś." Powiedziała Wiedźma coraz bardziej rozbawiona. Sunset ponownie wyruszyła w lasy. Każdy ich zakamarek sprawdzała trzy razy, każdego wilka śledziła w pęłnie, aby upewnić się iż to nie istota, której tak bardzo teraz potrzebowała. Po roku wróciła z pękniętym sercem i pustymi rękami.
"Ponoć daleko na połudnę driady swój dom mają, przynieś mi pył z ich skrzydeł, a odzyskasz swe dzieci." Tak więc zrozpaczona Sunset znów na połódnie wyruszyła. Przeczesała pustynie, wydmy i oazy, jednak nie dane było jej driady napotkać. Po roku poszukiwań powróciła zrezygnowana.
"Znajdź mi zatem trzy siostry, potężne wiedźmy. Najstarsza z nich jest tą najokrutniejszą. Nigdy łzy nie uroniła, chociaż żyje już tysiące lat. Przynieś mi jej łzę współczucia, a odzyskasz swe skarby." Tak więc Sunset wyruszyła w poszukiwaniu wiedźm. Każdą kobietę, każdego mężczyznę i każde dziecko pytała. Nikt o trzech wiedźmach nie słyszał. po roku znów wróciła z niczym.
"Jedynie rozczarowania mi przynosisz. Dam ci jednak ostatnią szansę. Wyrusz najbardziej na północ jak tylko można. Dalej już obwiem jedynie gwiazdy cię czekać będą. Tam znajdziesz ducha pierwszej simki na świecie. Przynieś mi jej energię, a odzyskasz, co utracone." Tak więc ponownie wyruszyła w świat. Szła na północ tak długo, aż w końcu skończył się ląd. Zaczęła więc płynąć wpław dalej. Udało jej się ***łynąć do lodowej ziemi. Przeszukała ją całą, jednak żadnego ducha nie znalazła.
Minął już niemal rok i powoli wracać poczęła, gdy jej oczom ukazał się elf o białych oczach. Przyglądał jej się uparcie, a gdy ta mu uśmiechem odpowiedziała, rzekł do niej. "Czego ******* tu, gdzie niczego nie ma?"
"****** ducha pierwszej kobiety na świecie. Muszę poprosić ją aby dała mi swą energię."
"A na cóż może ci być energia ducha?" Zdziwił się elf. W odpowiedzi Sunset opowiedziała cała swoją historię. Elf zastanowił się chwilę po czym zakomunikował, że wie, kto mógłby pomóc. Zaprowadził Sunset do podnóży góry stworzonej w pęłni z lodu. Tak, o północy, gdy księżyc świecił w pęłni, otwarły się wrota, których nigdy wcześniej nie widziała. Weszła do świata podobnego do swojego, a jakże innego.
Nie było w nim simów, a jedynie elfy. Na samym środku wielkiej komnaty, stał fotel, a na nim zasiadał olbrzym, w czerwonym futrze. Sunset zbliżyła się do niego i opowiedziała mu swoja historię.
"Dziecię moje" rzekł do niej" Czyż nie każdy wasz koń, jest dla nas niczym jednorożec. Widzisz, my tutaj w Krainie Lodu, nie mamy zwierząt. Czyż nie każda wasza ryba jest dla nas niczym syrena mityczna. Nie ma u nas mórzi oceanów. Czyż nie każdy byk dla nas jest niczym rogaty demon. Wszakże potężna to bestia, którą wy oswoiliście. A czy wilki wasze nie są dla nas równie niebezpieczne i owiane mgłą tajemnicy, co dla was wilkołaki. A czy driadą nie jest dla nas każdy wasz ptak, co mknie w przestworzach, których u nas nie ma, jeno sklepienie skały nad nami, nic więcej. A czy każda z simskich kobiet nie jest wiedźmą dla nas. Wszak wszystkie z was macie potężną moc tworzenia. Tworzenia nowego życia. A czy każdy z was nie jest już po części duchem, wszak każde z was umiera. Zbierz po drodze artefakty, a Wiedźma uwierzy w ich moc. Wszak to wiara czyni coś magicznym i potężnym, a nie szeptanie pod nosem słów czy picie eliksirów."
Jak Olbrzym powiedział, tak też Sunset uczyniła. Po roku wróciła do Starej Wiedźmy i przyniosła jej włos z końskiego ogona, rybią łuskę, róg bawołu, pazur wilka, kurz z piór orła, łzę jednej z kobiet, co dwie młodsze siostry miała, oraz fiolkę z oddechem najstarszej z kobiet jaką spotkała.
Wiedźma wielce zdziwiona była, jednak i uradowana, że wszystkie te artefakty, o których myślała, że są magiczne, udało jej się zdobyć. Czym prędzej sporządziła napój z nich, aby stać się znów młodą i piękną. Tak oto stała się najpiękniejszą kobietą na świecie.
"Zatem przyszła pora, aby twe dzieci odczarować. Brak mi jednak jednego składnika. Widzsz, aby twoje życie uratować, musiałam część ich żywota zabrać, teraz w zamian, to ty musisz oddać im swój żywot. Zatem daj mi włókno swego serca, o najpiękniejsza kobieto na świecie, a odczynię czar." Rzekła Wiedźma.
"Lecz zapominasz, Wiedźmo, że nie jestem już najpiękniejszą kobietą na świecie, to ty nią jesteś, zetem to włókno twego serca było zapłatą za uratowanie mi życia." Powiedziała Sunset dźgnęła Wiedźmę sztyletem. Gdy ta padła martwa, Sunset wycięła jej serce i uwarzyła z niego eliksir, którym odratowała swe dzieci i żyli długo i szczęśliwie.
Od tamtej pory, królestwo to straciło już swój status i stało się jedynie zwykłym miasteczkiem. Ponoć jednak magia na stałe zakorzeniła się w nim i po dziś dzień wycie nie zawsze oznacza wilka, w wodach jego nie tylko ryby pływają, a na cmentarzach o północy można słyszeć rozmowy umarłych.
Czy wiesz, o jakim miasteczku mówię?

ewaewa1722 · grudnia 2012

zgłaszam się

martuska2515 · stycznia 2013

Zgłaszam się

Chciałam, żeby kalendarz ten był taki jakie są prawdziwe kalendarze, dlatego jest i okładka, są daty, jednakowa tematyka (co uważam w kalendarzu za najważniejsze) itp. Chciałabym dodać, w zdjęciu w listopadzie chodzi o to, że podczas Zaduszek łączymy się ze zmarłymi, dlatego moja simka przytula się z duchem.
Okładka:

Miesiące:

Chciałabym dodać, w zdjęciu w listopadzie chodzi o to, że podczas Zaduszek łączymy się ze zmarłymi, dlatego moja simka przytula się z duchem.
Mam nadzieję, że Cię spodoba, gdyż naprawdę się namęczyłem i robiłam ten kalendarz kilka godzin i chcę wszystkim innym życzyć powodzenia

Chciałabym jeszcze dodać, że wszystkie teksty i zdjęcia były robione według mojego własnego pomysłu

bwsunny · stycznia 2013

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Maj

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

Wrzesień

Październik

Listopad

Grudzień

Więc, chciałabym dodać coś od siebie. Mianowicie zamierzałam zrobić kalendarz w którym motywem przewodnim będą panujące w określonych miesiącach święta. No cóż, jak się okazało w niektórych miesiącach nie ma żadnych świąt, natomiast w innych są, ale (bez żadnej obrazy) takie, że przedstawić ich nie można, bądź byłoby to po prostu głupie - bo np. Wniebowzięcie NMP, no błagam. Więc poszłam w trochę inną stronę, czyli co mi się kojarzy z poszczególnymi miesiącami; będą to właśnie święta (mniejsze lub większe), okresy odpoczynku albo jakieś inne istotne wydarzenia. To tyle

Anna_vel_annA · stycznia 2013

kasia090932 · stycznia 2013

Moja praca:

styczeń

luty

marzec

kwiecień

maj

czerwiec

lipiec

sierpień

wrzesień

październik

listopad

grudzień

Zdjęcia może nie są idealne, bo nie mam wszystkich dodatków ( mam tylko Zostań Gwiazdą

)

martys15 · stycznia 2013

Zgłaszam się!

Moje prace

Zdjęcia zrobiłem z użyciem TS3 ze wszystkimi obecnie wydanymi dodatkami plus store. Nie używałem nie oficjalnych dodatków i pose manekina (program do robienia z sima manekina, używany do pozów fotek)

wercia2405 · stycznia 2013

hgudr · stycznia 2013

Zgłaszam się i przedstawiam swój simowy kalendarz na rok 2013 wraz z okładką

qadesh · stycznia 2013

To i ja spróbuje swoich sił:

Oto mój kalendarz:

W projekcie tworzenia kalendarza postanowiły wziąć udział cztery młode Simki. Oglądając kalendarz będziecie mieli okazję trochę je poznać.

Oto zdjęcie okładkowe:

Styczeń:

Maryann przedstawia zimowy typ urody, dlatego została dziewczyną miesiąca stycznia. Ma bladą cerę, czarne włosy i błękitne lekko skośne oczy odziedziczone podobno po jednym z pradziadków.

Luty:

W lutym Maryann wraz z Letą udały się oglądać zorzę polarną na dalekiej północy Finlandii. Zdjęcie przedstawia dziewczyny na tle typowo Fińskiego krajobrazu w Kulho na pojezierzu Fińskim.

Marzec:

Cała czwórka modelek usłyszała, że w marcu mają ostatnią szansę na ulepienie bałwana. Prognoza pogody zapowiedziała roztopy i początek wiosny z końcem marca. Dziewczyny postanowiły wraz z bałwanem zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie.

Kwiecień:

Zoe i jej uśmiech zwiastują co roku przyjście słonecznej i zielonej wiosny. Typ urody Zoe odzwierciedla własnie tą porę roku. Brunetka o śniadej karnacji i brązowych iskrzących oczach to wiosenna i ciepła dziewczyna.

Maj:

Na długi weekend majowy Zoe wraz z Maryann udały się do Lille we Francji. Odbywał się tam akurat pokaz mody we francuskich barwach narodowych w którym nasze modelki wzięły udział. Zdjęcie do kalendarza zrobiły dziewczyny od razu po pokazie.

Czerwiec:

Czerwiec jest dla naszych modelek czasem trudnym. Dziewczyny na przemian uczestniczą w bankietach i chodzą na siłownię wyciskać z siebie siódme poty. Przygotowują się w ten sposób do włożenia ulubionego bikini w wakacje.

Lipiec:

Leta ma naturę tajemniczej intrygantki. Jej zdjęcie zdobi okładkę lipca, gdyż dziewczyna prezentuje letni typ urody w odmianie chłodnej. Jej włosy w odcieniu chłodnego blondu pięknie komponują się z szarymi oczami i delikatnie złota karnacją.

Sierpień:

Jak na wakacje przystało i u nas rozkwitła miłość. Leta i Rosalyn wolą spędzać czas na plaży pod rozgwieżdżonym niebem niż z koleżankami. Świata poza sobą nie widzą... Czy ich uczucie przetrwa w świecie mody?

Wrzesień:

Niestety kochliwa Rosalyn nie potrafiła utrzymać swojej relacji z Letą wśród priorytetów i postanowiła zrobić sobie małe wakacje na mazurach w towarzystwie Zoe. Ciekawe czy Zoe ulegnie jej czarowi, czy też pogodzi koleżanki?

Październik:

Rosalyn, o tej dziewczynie można by napisać gruba biografię, chociaż ma tylko 22 lata. Modelka ta reprezentuje jesienny typ urody, rude włosy, zielone oczy jasna lekko różowa karnacja. Jedyne czego jej brakuje to piegi. Chodzą słuchy że dokonała zabiegu laserowego usunięcia ich, bo twierdziła że wygląda przez nie zbyt dziecinnie. Elite donosi, że gdy miała 15 lat międzynarodowa agencja modelek w której Rosalyn chciała pracować postawiła jej warunek usunięcia piegów.

Listopad:

Dopiero w listopadzie udało się dziewczynom dogadać i urządziły razem spóźnioną imprezę w duchu Halloween. Bawiły się doskonale o czym świadczy duża liczba dyń porozbijanych na ulicach Miami Springs, gdzie dziewczyny wynajmują domek.

Grudzień:

Ostatnia karta kalendarza. Modelki tradycyjnie postanowiły uczcić święta Bożego Narodzenia i zrobić sobie sesję zdjęciową w tym stylu. Być może nie są to ostatnie ich wspólne zdjęcia, gdyż przez ten rok zdążyły nawiązać się między nimi relacje przyjacielskie.

Pozdrawiam wszystkich i zapraszam do mojego kącika, gdzie w przyszłości pojawi się więcej zdjęć z tej produkcji...

The Sims Polska

~ Ósmy Oficjalny Konkurs Simowy ~

Komentarz

The Sims Polska

~~~ Ósmy Oficjalny Konkurs Simowy ~~~

Komentarz

~ Ósmy Oficjalny Konkurs Simowy ~