Bardzo się cieszę, że sesja Wam się podoba! To jest chyba największy powód do radości dla twórcy, dziękuję Wam!.
I wiecie co?
Jak tak czytam Wasze komentarze, to zmieniam zdanie. Nie będę Wam podpowiadać! :twisted: Nagle się okazuje, że jest tyle możliwości, tyle rozwiązań, tyle zakończeń opowieści! A każde inne, niepowtarzalne.
Nie zdradzę Wam swojego. Myślę, że każdy zakończy historię tak, jak jemu będzie się podobać najbardziej. A jeśli będziecie chcieli wiedzieć jak "było na prawdę", to Kwiecień opowie Wam bajkę na saaaamym końcu, może przy kolejnej sesji.
Bo podejrzewam, że zakończenia, jakie ja wybrałam, nie wymyśli nikt. A jeśli ktoś zgadnie, to dam Wam znać.
Ooo, Adrianowi się spodoba xD
Fajne
Ale jeśli chodzi o tego króliczka-zabawkę - mogłaś użyć powiększających kostek żeby był bardziej realistyczny.
Nie wiem czy je masz ale chyba się przydadzą... http://mahamudosim3.blogspot.tw/2012/07/omsp-resizer.html
No nieeeeeee!
Teraz mi to pokazujesz?! A mogłam zrobić większego królika. Małe drzwiczki. Alicję olbrzyma i malutką Alicję!
Tato, Ty to zawsze wczesny jesteś. :C
No ale i tak fajnie, że się podoba.
Jestem w totalnym szoku...co jak co,ale tą sesją przebiłaś wszystkie swoje dotychczasowe prace!Nie ma słów,żeby opisać mój zachwyt do niej.W tej sesji tak łatwo się zatracić i stracić świadomość,że to sesja w simsach.Kiedy na nią patrzyłam miałam nieodparte wrażenie,że patrzę na zdjęcia do nowej wersji ,,Alicji w krainie czarów".Widać,że sesja jest przemyślana-idealnie skomponowane tło,postacie!Jeśli dorzuciłabyś jeszcze do niej jakąś smutną,miłosną piosenka-to masz gwarantowane,że się popłaczę.Szczególnie zachwyciły mnie dwa zdjęcia-9 oraz ostanie.Dziewiąte ze względu na niesamowity efekt,jaki uzyskałaś poprzez scenerię.ostanie zaś dlatego,że jest takie poruszające.
Nie byłoby dobrym pomysłem, jakbyś nam zdradziła każdy szczegół historii, musimy troszkę ruszyć przed tym swoimi głowami Masz całkowitą rację - na każdą osobę przypada odrębna opowieść, być może o kilku możliwych zakończeniach.
Och, cóż, oto moja dziwaczna wersja, podejście pierwsze~
Alicję nawiedza jej własna przeszłość, coś, czego na jawie nie pamięta, a co powraca do niej w snach. Owa przeszłość przychodzi w najbardziej zaskakującym momencie i w najbardziej zaskakującej formie (kjujik, biczys! XD), wciąga Alicję w swoje sidła, w coś, czego ludzki rozum nie potrafi pojąć. Być może dzieje się to tylko w głowie Alicji - a tam wszystko dzieje się na własnych, niepowtarzalnych zasadach. Niemniej nasza bohaterka wpada w ciemną otchłań własnej nieznanej historii.
Widzimy nagle Kapelusznika. Na tronie czerwonej królowej kier. Z obaloną jej rzeźbą u nóg, zastygłą w grymasie czystego szaleństwa, obszarpaną, zużytą. Przy zestawieniu tego z drugim zdjęciem, tym mglistym wspomnieniem, moją pierwszą myślą było: "czyżby Alicja kiedyś była Królową Kier?!" (Nie śmiej się, serio ._. To przez kreację Alicji na drugim ujęciu!) Czyżby kiedyś stało się coś, przez co zniknęła z własnej baśni, z własnego królestwa? A Kapelusznik wciąż tam jest. Rządzi samotnym, pustym miejscem. I czeka.
Nasza bohaterka, by dostać się do swego dawnego świata, musi wypić eliksir. Nie widzi Kapelusznika, jednak on jest tuż za nią - jakby kontrolował, czy to, na co oczekiwał od tak dawna, przetrwa ostatni etap podróży i dotrze do finału.
Alicja trafia ostatecznie do zapomnianego królestwa. Ścieżka wśród bezlistnych, rozłożystych drzew żywcem wyjętych z romantycznych, tajemniczych obrazów, napawa lękiem, a jednocześnie kusi, by spojrzeć, do czego doprowadzi. A na jej końcu czeka ktoś, kto był ku temu od początku przeznaczony. Na ujęciu, w którym Alicja w końcu spotyka Kapelusznika, czuję bijąca od postaci niepewność, skrytą radość i czyste niedowierzanie. Rozpoznają siebie, wieczna noc przeszłości przeradza się w tętniącą życiem teraźniejszość. Zdjęcie leżącej wśród róż pary - mistrzostwo.
I zaczynają się schody. (Kapelusznik się upija XD)
Możliwe, że Alicja nie wie o tym, że jej ukochany spożywa eliksir. Przeżywa pocałunek jak każda inna zakochana dziewczyna, lecz uczucie towarzyszące przebudzeniu w zwyczajnym łóżku, we własnym zwyczajnym pokoju... Tęsknota i ból w braku zrozumienia dla takiego obrotu sprawy. Czyżby wszystko jej się śniło? Ale była PEWNA, że wszystko to stało się naprawdę. Pewna, że uczucie, które nią zawładnęło jest prawdziwe. Pewna, że było to teraźniejszością, nie samymi wspomnieniami.
Zasypia, nie zdając sobie sprawy, że obudzi się ponownie u boku ukochanego, który już zadbał o to, by historia skończyła się po myśli obojga kochanków.
Boże, poryczę się zaraz ;_; Mogłabym romanse pisać... XD
Mam też drugą wersję. >D
Tu opisze o wiele krócej. W drugim podejściu wymyśliłam mniej więcej tak, że dwójka kochanków (mhyhyh, mogę bezkarnie używać tego słowa i nikt mnie nie posądzi o jakieś zboczenie! *diaboliczny śmiech* 8D) ...dwójka kochanków bezskutecznie próbuje przenieść się do jednego, wspólnego świata - to może być przenośnia do wielu rzeczy, od odmiennych charakterów i sposobów myślenia, po różne otoczenia, z których pochodzą. Jednak wciąż coś się nie udaje - i wciąż przynosi to ból i rozczarowanie.
I jeszcze mam taką trzecią. Erotic version = Alka's version. XD
Bo wiesz... to mi się tak szaleńczo skojarzyło dzisiaj, o dziwo nie wczoraj w nocy. Z pewnością wiesz o tym, że kiedyś wierzono w istnienie takich demonów jak s u k k u b y - kobiety nawiedzające mężczyzn w snach, bardzo intymnych snach. Istniały też męskie wersje piekielnych kochanków - inkuby. I mój zły, zboczony umysł ubzdurał sobie, że Kapelusznik może być takim demonem, co to demoralizuje grzeczną, małą Alicję, zaplątuje ją w swoje sidła, sieć kłamstw i labirynt intryg... Urr, urrr! XD
Edit - s u k k u b y są tak podniecające, że aż je trzeba zacenzurować ~EA XD
Alka Twoja wyobraznia przeskoczyla moja o 10 pieter. Do kazdej z Twoich wersji mozna byloby powiesc napisac. Kapelusznik - inkub. Padlam. Ale to tylko swiadczy o talencie April, ze taka sesje zrobila, ktora kazdy moze interpretowac inaczej.
Wstyd się przyznać ale nie czytałam "Alicji w krainie czarów" dlatego nie mam punktu odniesienia dla tej historii.
Mimo to oglądając Twoją sesję miałam nieodparte wrażenie przenikania się dwóch światów, w których dziewczęce marzenia konfrontują się z rzeczywistością.
Sen miesza się tu z jawą, a jawa przechodzi w sen.
Alicja we śnie marzy o cudownym bajkowym świecie w którym może poczuć się kochana i szczęśliwa. Za sprawą cudownego eliksiru trafia do wyśnionego świata i poznaje swojego "księcia" Kapelusznika. Oboje przeżywają niepowtarzalne chwile ale ich pierwszy pocałunek powoduje, że sen raptownie się kończy. Dziewczyna budzi się w realnym świeci... i trudno jej zaakceptować to co się stało.
To co poczuła we śnie zawładnęło bez reszty jej sercem i umysłem.
Teraz kiedy tylko zaśnie będzie wracać do świata swoich marzeń.
Ta sesja wciągnęła mnie na tyle, że z przyjemnością obejrzę resztę prac na które
chwilowo zabrakło mi czasu.
Jak dla mnie twój wielki powrót się udał (chyba że miałaś coś jeszcze większego xD). Sesja wspaniała, aż szkoda że w języku polskim jest tak mało wyrazów opisujących "wspaniałość" bo ciągle przeskakuje między kilkoma wyrazami :? Ta gonitwa królika jest naprawde realistyczna *.* przez chwilę myślałem że królik był prawdziwy
Najbardziej podobają mi się zdjęcia gdzie Alicja wypija eliksir w tym pokoju z kryształkami, wygląda przez okno i spaceruje wzdłuż tego płotu z w fioletowym świetle. Świetne są te raszplowate posągi w sali tronowej :P Niewiem skąd bierzesz te wszystkie CC ale trzeba przyznać że masz wyobraźnię
Niewiem czy widziałaś ten poradnik, opowiada o emiterze mgły i efektach jakie może wywołać: emiter mgły
Sylwuniu, w miejsce tradycyjnego komentarza życzę Ci: zdrowia, szczęścia, pomyślności. W twoim sercu dziś radości.
I prezentów pod choinką.
Wspólnie czas spędź dziś z rodzinką.
I niech Nowy Rok spełni wszystkie Twoje marzenia, te malutkie i te duże.
Teraz u mnie z prowadzeniem kącika, to nie bardzo. Pomysłów nie brakuje, ale jakichś konkretnych też nie mam. Zniechęca mnie to, że w mojej grze pozostało niewiele CC, póz też nie mam i ciężko mi cokolwiek z tego wydusić.
No ale z drugiej strony może to i dobrze? Jak już coś dodam, to będzie kolejny powrót i kolejne BUM!
Na osłodę życia dodam Wam takie jedno zdjęcie, którym się zachwycam.
Na zdjęciu moje Misiaki - Derrick i Nate. Jak się ma takich modeli, to i zdjęcia wychodzą. Fociłam z nimi dosyć sporo, ale niestety, tamte zdjęcia nie nadają się, żebym je tutaj pokazała. xd
Jakościowo bardzo fajnie wyszło, oświetlenie też mi się udało. Jedyne co z tym zdjęciem zrobiłam, to dodałam czarno-biały filtr.
Cala sesje skomentowalam gdzie indziej dla mnie jest pomimo tresci ktore niektorych tu draznia - swietna.Klimaty romantyczne, ciemne i gorace. No coz "milosc nie jedno ma imie", jesli zas jest to milosc prawdziwa, to nie probujmy jej zabic naszym pochopnym osadem.:)
Sesji nie widziałam ale nawet to jedno zdjęcie wprawnemu odbiorcy pozwala wyobrazić sobie resztę i ocenić.
To że zrobiłaś je w tonacji czarno-białej jest rewelacyjnym posunięciem.
Bo prawdziwa miłość nie potrzebuje błysku fleszy.
Na Twoją sesję popatruję co jakiś czas, odkąd się ukazała na innym forum. Mam ją w zakładkach. XD' Wiesz, że jak już zaczęłam yaoice oglądać, to teraz nie ma zmiłuj i oglądam nałogowo. I moja milość do wszelkich ludzi h o m o seksualnych się pogłębiła.
A w ogóle, to na zdjęciu wcale nie jest Derrick i Nate. To je Takano-san i tamten uke, którego imienia w życiu nie zapamiętam! Tylko Takano-san zmalał i zdjął swoje boskie okularki, żeby nikt go nie rozpoznał. Ale ja Cię przejrzałam.
Jak już tutaj zaczęłam pisać, to może też coś skrobnę na temat reszty sesji. Kocham oświetlenie w niej. Wszystkie zdjęcia nabrały niesamowitego ciepła. Kiedy zmusiłam się do przypatrzenia się drugiemu, trzeciemu planowi (to dopiero za szóstym-siódmym razem było XD), to tylko się głupio szczerzyłam do leżących książek i w myślach odtwarzałam dźwięk trzaskającego w kominku ognia, zachwycając się tym, w jaki sposób współgra on z innymi dźwiękami w pokoju, w ~tamtym~ momencie. Nastrój stworzyłaś tu tak idealnie, że aż cię za to znienawidzę. *-*
Tylko na tyle mnie stać, bo padnięta na chwilę obecną raczej jestem. Sesja wciąż siedzi w zakładkach i będzie siedzieć aż przebijesz samą siebie na polu takich sesji.
W ogóle, jakim cudem jest u ciebie tak cicho? Tu powinny być tłumy jęczące o twój powrót. Uch, niewdzięcznicy, niewdzięcznicy everywhere.
Hmm... jestem na tyle duża, by robić za tłum.
MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM, MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM!
No dobra: MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM, MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM!
Sesja oczywiście wyszła super, ale tu faktycznie się raczej nie nadaje :P W ogóle to zaciekawiłyście mnie trochę tym jaoi czy jak to tam się p.i.s.z.e i chyba musicie podrzucić mi jakiś tytuł żebym wiedziała czym się tak jaracie :P
Wiem, że za mną tęsknicie. Tak więc może w niedalekiej przyszłości wyskoczę Wam z czymś nowym, kto wie.
Ale dzisiaj mam dla was taką mini-niespodziankę.
Otóż przeglądałam sobie dzisiaj folder ze screenami z Simsów. I tak przeglądam i przeglądam i znalazłam masę fajnych zdjęć, których Wam wcześniej nie pokazałam. A to by się w historię nie wpasowały, a to wyrzuciłam bo za dużo by było, tralala...
I jak tak je sobie oglądam, to mordeczka mi się cieszy. Jak tak patrzę na tych Simów, to wciąż nie mogę uwierzyć, że coś takiego jest możliwe w grze, ale każdy z nich jest oryginalną osobowością, zupełnie odrębną, każdy z nich ma duszę.
No to bez dłuższych wstępów, wspominajcie miło.
Tak że tego... Macie tu wszystko. Od moich pomysłów, zalążków, przez autorskich Simów i sesje. Niektórych możecie nie kojarzyć z tego względu, że zrobiłam ich jeszcze przed otwarciem kącika. No ale może coś tam kojarzycie.
Miło mi było dzisiaj jeszcze raz sobie do nich wrócić.
A Wy? Pamiętacie ich jeszcze? ^^ Którzy to Wasi ulubieńcy?
Prawie wszystkich kojarzę i wszyscy to ulubieńcy A na giełdzie oni są? Albo dostępni do wysłania na pocztę? ;> Bo może bym kiedyś kogoś do swojej gry wprowadziła i wyswatała? Za zgodą i pozwoleniem oczywiście
Komentarz
I wiecie co?
Jak tak czytam Wasze komentarze, to zmieniam zdanie. Nie będę Wam podpowiadać! :twisted: Nagle się okazuje, że jest tyle możliwości, tyle rozwiązań, tyle zakończeń opowieści! A każde inne, niepowtarzalne.
Nie zdradzę Wam swojego. Myślę, że każdy zakończy historię tak, jak jemu będzie się podobać najbardziej. A jeśli będziecie chcieli wiedzieć jak "było na prawdę", to Kwiecień opowie Wam bajkę na saaaamym końcu, może przy kolejnej sesji.
Bo podejrzewam, że zakończenia, jakie ja wybrałam, nie wymyśli nikt. A jeśli ktoś zgadnie, to dam Wam znać.
Fajne
Ale jeśli chodzi o tego króliczka-zabawkę - mogłaś użyć powiększających kostek żeby był bardziej realistyczny.
Nie wiem czy je masz ale chyba się przydadzą...
http://mahamudosim3.blogspot.tw/2012/07/omsp-resizer.html
Teraz mi to pokazujesz?!
Tato, Ty to zawsze wczesny jesteś. :C
No ale i tak fajnie, że się podoba.
Och, cóż, oto moja dziwaczna wersja, podejście pierwsze~
Alicję nawiedza jej własna przeszłość, coś, czego na jawie nie pamięta, a co powraca do niej w snach. Owa przeszłość przychodzi w najbardziej zaskakującym momencie i w najbardziej zaskakującej formie (kjujik, biczys! XD), wciąga Alicję w swoje sidła, w coś, czego ludzki rozum nie potrafi pojąć. Być może dzieje się to tylko w głowie Alicji - a tam wszystko dzieje się na własnych, niepowtarzalnych zasadach. Niemniej nasza bohaterka wpada w ciemną otchłań własnej nieznanej historii.
Widzimy nagle Kapelusznika. Na tronie czerwonej królowej kier. Z obaloną jej rzeźbą u nóg, zastygłą w grymasie czystego szaleństwa, obszarpaną, zużytą. Przy zestawieniu tego z drugim zdjęciem, tym mglistym wspomnieniem, moją pierwszą myślą było: "czyżby Alicja kiedyś była Królową Kier?!" (Nie śmiej się, serio ._. To przez kreację Alicji na drugim ujęciu!) Czyżby kiedyś stało się coś, przez co zniknęła z własnej baśni, z własnego królestwa? A Kapelusznik wciąż tam jest. Rządzi samotnym, pustym miejscem. I czeka.
Nasza bohaterka, by dostać się do swego dawnego świata, musi wypić eliksir. Nie widzi Kapelusznika, jednak on jest tuż za nią - jakby kontrolował, czy to, na co oczekiwał od tak dawna, przetrwa ostatni etap podróży i dotrze do finału.
Alicja trafia ostatecznie do zapomnianego królestwa. Ścieżka wśród bezlistnych, rozłożystych drzew żywcem wyjętych z romantycznych, tajemniczych obrazów, napawa lękiem, a jednocześnie kusi, by spojrzeć, do czego doprowadzi. A na jej końcu czeka ktoś, kto był ku temu od początku przeznaczony. Na ujęciu, w którym Alicja w końcu spotyka Kapelusznika, czuję bijąca od postaci niepewność, skrytą radość i czyste niedowierzanie. Rozpoznają siebie, wieczna noc przeszłości przeradza się w tętniącą życiem teraźniejszość. Zdjęcie leżącej wśród róż pary - mistrzostwo.
I zaczynają się schody. (Kapelusznik się upija XD)
Możliwe, że Alicja nie wie o tym, że jej ukochany spożywa eliksir. Przeżywa pocałunek jak każda inna zakochana dziewczyna, lecz uczucie towarzyszące przebudzeniu w zwyczajnym łóżku, we własnym zwyczajnym pokoju... Tęsknota i ból w braku zrozumienia dla takiego obrotu sprawy. Czyżby wszystko jej się śniło? Ale była PEWNA, że wszystko to stało się naprawdę. Pewna, że uczucie, które nią zawładnęło jest prawdziwe. Pewna, że było to teraźniejszością, nie samymi wspomnieniami.
Zasypia, nie zdając sobie sprawy, że obudzi się ponownie u boku ukochanego, który już zadbał o to, by historia skończyła się po myśli obojga kochanków.
Boże, poryczę się zaraz ;_; Mogłabym romanse pisać... XD
Mam też drugą wersję. >D
Tu opisze o wiele krócej. W drugim podejściu wymyśliłam mniej więcej tak, że dwójka kochanków (mhyhyh, mogę bezkarnie używać tego słowa i nikt mnie nie posądzi o jakieś zboczenie! *diaboliczny śmiech* 8D) ...dwójka kochanków bezskutecznie próbuje przenieść się do jednego, wspólnego świata - to może być przenośnia do wielu rzeczy, od odmiennych charakterów i sposobów myślenia, po różne otoczenia, z których pochodzą. Jednak wciąż coś się nie udaje - i wciąż przynosi to ból i rozczarowanie.
I jeszcze mam taką trzecią. Erotic version = Alka's version. XD
Bo wiesz... to mi się tak szaleńczo skojarzyło dzisiaj, o dziwo nie wczoraj w nocy.
Edit - s u k k u b y są tak podniecające, że aż je trzeba zacenzurować ~EA XD
Mimo to oglądając Twoją sesję miałam nieodparte wrażenie przenikania się dwóch światów, w których dziewczęce marzenia konfrontują się z rzeczywistością.
Sen miesza się tu z jawą, a jawa przechodzi w sen.
Alicja we śnie marzy o cudownym bajkowym świecie w którym może poczuć się kochana i szczęśliwa. Za sprawą cudownego eliksiru trafia do wyśnionego świata i poznaje swojego "księcia" Kapelusznika. Oboje przeżywają niepowtarzalne chwile ale ich pierwszy pocałunek powoduje, że sen raptownie się kończy. Dziewczyna budzi się w realnym świeci... i trudno jej zaakceptować to co się stało.
To co poczuła we śnie zawładnęło bez reszty jej sercem i umysłem.
Teraz kiedy tylko zaśnie będzie wracać do świata swoich marzeń.
Ta sesja wciągnęła mnie na tyle, że z przyjemnością obejrzę resztę prac na które
chwilowo zabrakło mi czasu.
Najbardziej podobają mi się zdjęcia gdzie Alicja wypija eliksir w tym pokoju z kryształkami, wygląda przez okno i spaceruje wzdłuż tego płotu z w fioletowym świetle. Świetne są te raszplowate posągi w sali tronowej :P Niewiem skąd bierzesz te wszystkie CC ale trzeba przyznać że masz wyobraźnię
Niewiem czy widziałaś ten poradnik, opowiada o emiterze mgły i efektach jakie może wywołać: emiter mgły
I prezentów pod choinką.
Wspólnie czas spędź dziś z rodzinką.
I niech Nowy Rok spełni wszystkie Twoje marzenia, te malutkie i te duże.
No ale z drugiej strony może to i dobrze? Jak już coś dodam, to będzie kolejny powrót i kolejne BUM!
Na osłodę życia dodam Wam takie jedno zdjęcie, którym się zachwycam.
Na zdjęciu moje Misiaki - Derrick i Nate.
Jakościowo bardzo fajnie wyszło, oświetlenie też mi się udało. Jedyne co z tym zdjęciem zrobiłam, to dodałam czarno-biały filtr.
Tak więc Kwiecień, chwilowo, bez odbioru.
Jak dla mnie, to wyszło genialnie. Raczej nie przepadam za yaoi, ale uwazam, ze ta sesja jest na prawdę cudna
Czekam więc na kolejny powrót i wielkie BUM w Twoim kąciku
http://ktosiksims.tumblr.com
To że zrobiłaś je w tonacji czarno-białej jest rewelacyjnym posunięciem.
Bo prawdziwa miłość nie potrzebuje błysku fleszy.
Na Twoją sesję popatruję co jakiś czas, odkąd się ukazała na innym forum. Mam ją w zakładkach. XD' Wiesz, że jak już zaczęłam yaoice oglądać, to teraz nie ma zmiłuj i oglądam nałogowo. I moja milość do wszelkich ludzi h o m o seksualnych się pogłębiła.
A w ogóle, to na zdjęciu wcale nie jest Derrick i Nate. To je Takano-san i tamten uke, którego imienia w życiu nie zapamiętam!
Jak już tutaj zaczęłam pisać, to może też coś skrobnę na temat reszty sesji. Kocham oświetlenie w niej. Wszystkie zdjęcia nabrały niesamowitego ciepła. Kiedy zmusiłam się do przypatrzenia się drugiemu, trzeciemu planowi (to dopiero za szóstym-siódmym razem było XD), to tylko się głupio szczerzyłam do leżących książek i w myślach odtwarzałam dźwięk trzaskającego w kominku ognia, zachwycając się tym, w jaki sposób współgra on z innymi dźwiękami w pokoju, w ~tamtym~ momencie. Nastrój stworzyłaś tu tak idealnie, że aż cię za to znienawidzę. *-*
Tylko na tyle mnie stać, bo padnięta na chwilę obecną raczej jestem. Sesja wciąż siedzi w zakładkach i będzie siedzieć aż przebijesz samą siebie na polu takich sesji.
W ogóle, jakim cudem jest u ciebie tak cicho?
Hmm... jestem na tyle duża, by robić za tłum.
MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM, MY CHCEMY APRIL I WIELKIE BUM!
Sesja oczywiście wyszła super, ale tu faktycznie się raczej nie nadaje :P W ogóle to zaciekawiłyście mnie trochę tym jaoi czy jak to tam się p.i.s.z.e i chyba musicie podrzucić mi jakiś tytuł żebym wiedziała czym się tak jaracie :P
Wiem, że za mną tęsknicie. Tak więc może w niedalekiej przyszłości wyskoczę Wam z czymś nowym, kto wie.
Ale dzisiaj mam dla was taką mini-niespodziankę.
Otóż przeglądałam sobie dzisiaj folder ze screenami z Simsów. I tak przeglądam i przeglądam i znalazłam masę fajnych zdjęć, których Wam wcześniej nie pokazałam.
I jak tak je sobie oglądam, to mordeczka mi się cieszy.
No to bez dłuższych wstępów, wspominajcie miło.
Tak że tego... Macie tu wszystko.
Miło mi było dzisiaj jeszcze raz sobie do nich wrócić.
A Wy? Pamiętacie ich jeszcze? ^^ Którzy to Wasi ulubieńcy?