Moje przemyślenia i refleksje :)

iwcialol120

Chodzimy, oddychamy...żyjemy. Nie patrzymy za siebie, chcąc odkrywać nowe horyzonty. Czasem staczamy się, niczym z wielkiej góry, która nigdy się nie kończy. Spadamy. Czujemy wiatr, ogarniający nas wzdłuż i wszerz. Dopiero wtedy zdajemy sobie sprawę z naszych błędów. Pragniemy zostać zauważeni przez kogoś innego - jednak wiemy, że nikt nawet nie kiwnie palcem. Zastanawiamy się ,,za jakie grzechy?!''. Aż tu nagle, z ciemnej otchłani bezczynności wyłania się postać. Ma ubranie w kolorze tęczy. Patrzy na nas swoimi dużymi oczyma. Pierwsze, co o niej myślimy, to ,,ale ma obciachowe ciuchy''. Szybko jednak przypominamy sobie, że to właśnie ta tajemnicza osoba może nam pomóc. Dostrzegamy w jej oczach troskę, miłość, życzliwość. Człowiek wyciąga rękę. Rozprostowuje palce dłoni. Chwytasz jej kończynę, niczym twardą gałązkę. Nie wiemy kim jest - mamy tylko pewność, że nie chce nas skrzywdzić. Tajemnicza postać prowadzi nas do miejsca, w którym aż roi się od różnych, zwierząt. Całą krainę porasta bujna roślinność. Zastanawiamy się, dlaczego to my oglądamy coś tak pięknego. Postać mówi ,,Każdy ma prawo do drugiej szansy''. Uśmiechamy się, spoglądając w dal. Widzimy wszystko okropieństwa, które robiliśmy w przeszłości. Odsuwamy je na bok. Postać mówi ,,Nie bój się - jestem twoim przyjacielem''. Znów żyjemy, tylko zupełnie inaczej.

krzyhu12

ale ty poetycko *******, super! tylko brak fabuły

Yukiz

Nie ******** fabuły tylko spójrzmy i utońmy :thumbup: Mnie się podoba.

iwcialol120

Jesteś niczym symulacja człowieka szczęśliwego. Uśmiechasz się do każdego, kogo spotykasz na swojej drodze, w głębi duszy masz jednak ochotę na obdarzanie ludzi toną niemiłych wyzwisk. W pracy jesteś szanowany i nagradzany, cokolwiek być nie zrobił. Wszyscy zwracają się do Ciebie z dystansem. Masz piękne mieszkanie z widokiem na lazurowe morze, duży telewizor, obsługę, nawet osobistą sekretarkę. Zarabiasz sumy, które nie śniły się nawet niektórym ludziom. Nosisz tylko markowe ubrania. Starasz się o to, by wyglądać dobrze, nawet, kiedy kładziesz się spać. Czujesz jednak, że mimo wszystkich dóbr materialnych, które posiadasz, brakuje w nim jednej, najważniejszej rzeczy. Nie wiesz, czym jest, ani gdzie możesz ją zdobyć. Rozpoczynasz poszukiwania. Oglądasz najwyższe półki sklepów, w końcu przeszukujesz cały internet. Dochodzisz do wniosku, że nie ma rzeczy, której byś nie posiadał. Siadasz na miękkiej kanapie, obitej skórą. Otwierasz gazetę - na nagłówku widnieje postać tańczącej gwiazdy. Odkładasz papierowe czasopismo, twierdząc, że jego czytanie jest zbędne. Wychodzisz na dwór. Przechadzasz się alejkami pełnymi zielonych roślin i kolorowych kwiatów. Chwilę później, znajdujesz się na ulicy. Odwracasz głowę w stronę okna jednego z mieszkań. Widzisz kobietę ubraną w niezbyt ładny fartuch, mężczyznę w koszuli w kratę i dwójkę roześmianych dzieci biegających dookoła drewnianego stołu. Na ich twarzach widnieje promienny uśmiech. Nie wiesz, co jest jego przyczyną. Nagle, doznajesz olśnienia. Nie masz rodziny. Nigdy jej nie miałeś.Dochodzisz do wniosku, że właśnie tego Ci brakowało. Wydaje Ci się, że twoje ambicje, są życiowym celem. Myślisz, że bogactwo zaspokoi twoje potrzeby. Nigdy jednak żaden człowiek nie wytknął Ci błędów, nie był szczery wobec Ciebie. Żyjesz w zakłamaniu, wierząc we wszystkie brednie twoich poddanych. Chcesz to zmienić, choć raz poczuć się naprawdę szczęśliwym. Tylko, czy nie jest za późno?

krzyhu12

Fajne...

SimomaniaK9

Super. Bardzo pouczające.

krzyhu12

SimomaniaK9 napisał użytkownik:

Super. Bardzo pouczające.

Pouczające.... chmm... Tu by się przydało bardziej zastanowić. Ale masz racje, historia poucza. Co do fabuły, Yukiz, masz jednak racje.